→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۲۱

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الْعِبَادَة

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن شاذان بن الخليل قال و كتبت من كتابه باسناد له يرفعه الي عيسي بن عبد الله قال :

قَالَ‏ عِيسَى بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ‏ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا اَلْعِبَادَةُ قَالَ حُسْنُ اَلنِّيَّةِ بِالطَّاعَةِ مِنَ اَلْوُجُوهِ اَلَّتِي يُطَاعُ اَللَّهُ مِنْهَا أَمَا إِنَّكَ يَا عِيسَى‏ لاَ تَكُونُ مُؤْمِناً حَتَّى تَعْرِفَ اَلنَّاسِخَ مِنَ اَلْمَنْسُوخِ‏ قَالَ قُلْتُ‏ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا مَعْرِفَةُ اَلنَّاسِخِ مِنَ اَلْمَنْسُوخِ قَالَ فَقَالَ أَ لَيْسَ تَكُونُ‏ مَعَ اَلْإِمَامِ مُوَطِّناً نَفْسَكَ عَلَى حُسْنِ اَلنِّيَّةِ فِي طَاعَتِهِ فَيَمْضِي ذَلِكَ اَلْإِمَامُ وَ يَأْتِي إِمَامٌ آخَرُ فَتُوَطِّنُ نَفْسَكَ عَلَى حُسْنِ اَلنِّيَّةِ فِي طَاعَتِهِ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ هَذَا مَعْرِفَةُ اَلنَّاسِخِ مِنَ اَلْمَنْسُوخِ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۵۵ عیسی بن عبد الله به امام صادق (ع) عرض کرد: قربانت، عبادت چیست؟ فرمود: خوش نیّتی در طاعت از راههائی که خدا از آنها اطاعت شود، هلا ای عیسی، تو مؤمن نباشی تا ناسخ را از منسوخ بشناسی. گوید: گفتم: معرفت ناسخ و منسوخ چیست؟ گوید: فرمود: تو نیستی که با امامی دل به اطاعت او دادی و نیّت خوب داری و آن امام در می‏گذرد و امام دیگر می‏آید و دل می‏دهی و نیّت خوب داری که از او اطاعت کنی. گوید: گفتم: چرا؟ فرمود: این است معرفت ناسخ و منسوخ. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۳۱ عیسی بن عبد اللَّه بامام صادق علیه السّلام عرضکرد: قربانت، عبادت چیست؟ فرمود: نیت خوب داشتن بعبادت از راهی که خدا از آن راه اطاعت شود، همانا ای عیسی! مؤمن نباشی تا آنکه ناسخ را از منسوخ تشخیص دهی (تا بناسخ عمل کنی و منسوخ را کنار گذاری). عرضکردم: قربانت تشخیص دادن ناسخ از منسوخ چیست؟ فرمود: مگر نه اینست که با امامی هستی و با حس نیت باطاعتش تصمیم میگیری، سپس آن امام در میگذرد و امام دیگر می‏آید و تو با حسن نیت باطاعت او تصمیم میگیری؟ عرضکردم: چرا، فرمود: همین تشخیص ناسخ از منسوخست. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۲۹ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از شاذان بن خلیل روایت کرده است که احمد گفت: از کتاب شاذان نوشتم به اسنادی از برای او که آن را مرفوع می‏ساخت به سوی عیسی بن عبداللَّه و گفت که: عیسی بن عبداللَّه به امام جعفر صادق علیه السلام عرض کرد که: فدای تو گردم! عبادت چیست؟ فرمود: «نیّتِ خوب به طاعت، از آن راه‏ها که خدا از آنها اطاعت می‏شود. ای عیسی! بدان و آگاه باش! که تو مؤمن نمی‏باشی، تا ناسخ را از منسوخ‏ بشناسی». عیسی می‏گوید: عرض کردم که: فدای تو گردم! معرفت ناسخ از منسوخ چه چیز است؟ می‏گوید که: حضرت فرمود: «آیا چنان نیستی که با امام، نفسِ خویش را توطین نموده، دل بر حسن‏نیّت در طاعت او گذاشته باشی، پس آن امام از دنیا در می‏گذرد و امامی دیگر می‏آید؛ پس تو نفسِ خویش را توطین می‏کنی، و دل می‏گذاری بر حسن نیّت در طاعتِ امامِ بعد». عیسی می‏گوید: عرض کردم: آری. فرمود که: «مراد از معرفت ناسخ از منسوخ این است».

راویان