حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الْعِشْرَة بَابُ مُکَاتَبَةِ أَهْلِ الذِّمَّةِ
کتاب العشرة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
احمد بن محمد الكوفي عن علي بن الحسن بن علي عن علي بن اسباط عن عمه يعقوب بن سالم عن ابي بصير قال :
سُئِلَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنِ اَلرَّجُلِ يَكُونُ لَهُ اَلْحَاجَةُ إِلَى اَلْمَجُوسِيِ أَوْ إِلَى اَلْيَهُودِيِ أَوْ إِلَى اَلنَّصْرَانِيِ أَوْ أَنْ يَكُونَ عَامِلاً أَوْ دِهْقَاناً مِنْ عُظَمَاءِ أَهْلِ أَرْضِهِ فَيَكْتُبُ إِلَيْهِ اَلرَّجُلُ فِي اَلْحَاجَةِ اَلْعَظِيمَةِ أَ يَبْدَأُ بِالْعِلْجِ وَ يُسَلِّمُ عَلَيْهِ فِي كِتَابِهِ وَ إِنَّمَا يَصْنَعُ ذَلِكَ لِكَيْ تُقْضَى حَاجَتُهُ قَالَ أَمَّا أَنْ تَبْدَأَ بِهِ فَلاَ وَ لَكِنْ تُسَلِّمُ عَلَيْهِ فِي كِتَابِكَ فَإِنَ رَسُولَ اَللَّهِ ص قَدْ كَانَ يَكْتُبُ إِلَى كِسْرَى وَ قَيْصَرَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۲۹
از ابی بصیر گوید: از امام صادق (ع) پرسش شد از مردی که نیازی دارد با گبر یا یهودی یا ترسا یا اینکه یکی از آنها در سرزمین او کارمند و یا دهدار و ده بان است و این مرد در حاجت مهمی به او نامه مینویسد، آیا در آغاز نامه خود بدان مرد کافر سلام مینویسد و تنها برای انجام کارش این را میکند؟ فرمود: نباید نامه خود را به سلام بر او آغاز کنی ولی در نامه خود سلام به او بنویسی زیرا رسول خدا (ص) هم بسا که به کسری و قیصر نامه مینوشت.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۶۸
ابو بصیر گوید: از حضرت صادق علیه السلام پرسیدند: از اینکه (اگر) مردی نیازی بگبر یا یهودی یا نصرانی داشت، یا اینکه یکی از آنها برای او کار میکند یا دهقان و از بزرگان سرزمین اوست، و این مرد در حاجت مهمی باو نامه مینویسد آیا در آغاز نامه نام آن مرد کافر را بنویسد، و در نامه سلام باو بنویسد؟ و البته این کار را هم فقط بخاطر گذشتن کارش میکند؟ فرمود: اما اینکه نام او را در آغاز نامه بنویسی پس نکن (اجازه نمیدهم) ولی در نامهات سلام برای او بنویس زیرا رسول خدا (ص) نیز بسا که برای کسری (پادشاه ایران) و قیصر (سلطان روم) نامه مینوشت.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۲۹
احمد بن محمد کوفی، از علی بن حسن بن علی، از علی بن اسباط، از عمویش یعقوب بن سالم، از ابو بصیر روایت کرده است که گفت: از حضرت صادق علیه السلام سؤال شد از مردی که او را حاجتی میباشد به سوی گبر، یا به سوی جهود، یا به سوی ترسا «۱»، یا آنکه آن شخص محتاج الیه، نامسلمان عامل و کارکن دیوان، یا کدخدایی از بزرگان زمینش میباشد، پس آن مرد در باب حاجت بزرگی، کاغذی به او مینویسد. آیا در نامهاش به کافر عجمی و گبر آغاز میکند، که نامش را در اوّل نامه بنویسد و بر او سلام میکند، و جز این نیست که
__________________________________________________
(۱). گبر، جهود و ترسا، یعنی زرتشتی، یهودی و مسیحی.
این کار میکند، از برای آنکه حاجتش را برآورد؟
فرمود: «امّا آنکه به او آغاز کنی، نه، ولیکن در نامهات بر او سلام میکنی؛ زیرا که رسول خدا صلی الله علیه و آله گاهی به خسرو و قیصر نامه مینوشت».