حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الْعِشْرَة بَابٌ نَادِرٌ
کتاب العشرة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
ابو بكر الحبال عن محمد بن عيسي القطان المدايني قال سمعت ابي يقول حدثنا مسعده بن اليسع قال :
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع إِنِّي وَ اَللَّهِ لَأُحِبُّكَ فَأَطْرَقَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا أَبَا بِشْرٍ سَلْ قَلْبَكَ عَمَّا لَكَ فِي قَلْبِي مِنْ حُبِّكَ فَقَدْ أَعْلَمَنِي قَلْبِي عَمَّا لِي فِي قَلْبِكَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۳۳
مسعدة بن یسع گوید: به امام صادق (ع) گفتم: به راستی که من به خدا سوگند، تو را دوست دارم! امام (ع) سر فرو برد و سپس سر بر آورد و فرمود: ای ابا بشر راست گفتی، از دلت بپرس از آنچه که از مهرت در دلم هست و دلِ من از مهری که در دلت به من داری مرا آگاه کرد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۷۰
مسعدة بن یسع گوید: بحضرت صادق علیه السلام عرضکردم: بخدا سوگند من شما را دوست دارم حضرت سر را پائین انداخت و سپس بلند کرد و فرمود: ای ابا بشر راست گفتی، از دلت بپرس از آن مقدار دوستی که بمن داری، و دل من از آن مقدار مجتبی که از من در دل تو هست مرا آگاه ساخت.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۳۳
ابو بکر حبّال، از محمد بن عیسی قطّان مدائنی روایت کرده است که گفت: شنیدم از پدرم که میگفت: حدیث کرد ما را مسعدة بن یسع، گفت که: به خدمت ابو عبداللَّه حضرت جعفر بن محمد علیهما السلام عرض کردم: به خدا سوگند که من تو را دوست میدارم. پس حضرت چشم در پیش افکند «۱». بعد از آن، سرش را بالا کرد و فرمود که: «راست گفتی، ای ابوبشر! دل خود را سؤال کن از آنچه از برای تو است در دل من از دوستی تو. پس به حقیقت که دلم مرا اعلام کرد از آنچه از برایم در دل تو است». ( ۱). کنایه از سکوت و به اندیشه فرو رفتن است.