→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۲۱۵

حدیث امام رضا (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الْعِشْرَة‏ بَابُ الْعُطَاسِ وَ التَّسْمِيتِ‏

کتاب العشرة · روایت شده از امام رضا عليه السلام

سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن صفوان بن يحيي قال :

كُنْتُ عِنْدَ اَلرِّضَا ع‏ فَعَطَسَ فَقُلْتُ لَهُ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْكَ ثُمَّ عَطَسَ فَقُلْتُ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْكَ ثُمَّ عَطَسَ فَقُلْتُ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْكَ وَ قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِذَا عَطَسَ مِثْلُكَ‏ نَقُولُ لَهُ كَمَا يَقُولُ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ يَرْحَمُكَ اَللَّهُ أَوْ كَمَا نَقُولُ‏ قَالَ نَعَمْ أَ لَيْسَ تَقُولُ صَلَّى اَللَّهُ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ قُلْتُ بَلَى قَالَ اِرْحَمْ‏ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ قَالَ بَلَى وَ قَدْ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ رَحِمَهُ وَ إِنَّمَا صَلَوَاتُنَا عَلَيْهِ رَحْمَةٌ لَنَا وَ قُرْبَةٌ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۳۷ از صفوان بن یحیی، گوید: من نزد امام رضا (ع) بودم و عطسه‏ای زد، من به او گفتم: صلی اللَّه علیک، باز عطسه زد و گفتم: صلی اللَّه علیک، و باز عطسه زد و گفتم: صلی اللَّه علیک، و به او گفتم: قربانت، چون مانند توئی (امام معصوم) عطسه زند بگوئیم مانند آنکه به یک دیگر می‏گوئیم: یرحمک اللَّه، یا بگوئیم آنچه من می‏گویم؟ فرمود: آری، مگر نگفتی: صلی اللَّه علی محمد و آله‏ ؟ گفتم: چرا، فرمود: یعنی‏ ارحم محمداً و آل محمد ، فرمود: آری، محققاً خدا صلوات داده است بر او و به او مهربانی کرده و همانا که صلوات ما بر آن حضرت، رحمت برای خود ما است و تقرّب به خدا است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۷۱ صفوان بن یحیی گوید: در خدمت حضرت رضا علیه السلام بودم پس آن حضرت عطسه زد، من باو گفتم: «صلی اللَّه علیک» دوباره عطسه زد من گفتم: «صلی اللَّه علیک» برای سومین بار عطسه زد و من‏ گفتم: «صلی اللَّه علیک» و عرضکردم: قربانت: اگر مانند شما (امام معصومی) عطسه زد همان طور که ما بهم میگوئیم «یرحمک اللَّه» آن طور بگوئیم یا این طور که من میگویم؟ فرمود: چرا مگر نمیگوئی: «صلی اللَّه علی محمد و آله»؟ عرضکردم: چرا، فرمود: (تو میگوئی:) «ارحم محمدا و آل محمد» (یعنی پس از آنکه میگوئی: «صلی اللَّه علی محمد و آله» دنبالش میگوئی: «ارحم محمدا و آل محمد» و این هر دو طلب رحمت است بدو لفظ: یکی بلفظ «یرحمک اللَّه» و دیگر بلفظ «ارحم محمدا و آل محمد» - از فیض- ره-) سپس فرمود: آری محققا خداوند بر محمد صلوات و رحمت فرستاده و جز این نیست که صلوات ما بر او برای ما رحمت و تقرب بخدا است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۳۷ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از صفوان بن یحیی روایت کرده است که گفت: در نزد امام رضا علیه السلام بودم که عطسه کرد. گفتم که: صلی اللَّه علیک. بعد از آن، عطسه کرد. گفتم که: صلی اللَّه علیک. بعد از آن، عطسه کرد. گفتم که: صلی اللَّه علیک، و به آن حضرت عرض کردم که: فدای تو گردم! چون مثل تو عطسه کند، به او بگوییم که: یرحمک اللَّه، چنان که بعضی از ما به بعضی می‏گوید، یا چنان که ما می‏گوییم، بگوییم؟ حضرت علیه السلام فرمود: «آری». و فرمود: «آیا نمی‏گویی که: صلی اللَّه علی محمد و آل محمد؛ یعنی: صلوات فرستد خدا بر محمد و آل محمد، و ایشان را رحمت کند»؟ عرض کردم: بلی، می‏گویم. فرمود: «آیا خدا محمد و آل محمد را رحمت فرموده و خود مبادرت به جواب نموده؟». فرمود: «بلی، و به تحقیق که بر او صلوات فرستاده و او را رحمت کرده، و جز این نیست که صلوات ما بر او، رحمت از برای ما و قربت است» (یعنی و همچنین است صلوات شما بر ما).

راویان