الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۲۱۴

الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الحسن بن علي عن مثني عن اسحاق بن يزيد و معمر بن ابي زياد و ابن رياب قالوا :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۳۵ از اسحاق بن یزید و معمر بن زیاد و ابن رئاب، گویند: ما در نزد امام صادق (ع) نشسته بودیم که ناگاه مردی عطسه زد و کسی به او هیچ جوابی نداد تا آن حضرت آغاز سخن کرد و فرمود: چرا به او تسمیت نگفتید، راستی از حق مسلمان است بر مسلمان که چون بیمار شود، او را عیادت کند و چون دعوتش کند، از او بپذیرد و چون بمیرد، بر سر جنازه او حاضر شود و چون عطسه زند، او را تسمیت گوید. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۷۱ اسحاق بن یزید و معمر بن ابی زیاد و ابن رئاب گویند: ما در خدمت حضرت صادق علیه السلام نشسته بودیم که مردی عطسه زد، پس هیچ یک از آن مردم (که آنجا بودند) جواب او را نگفتند تا اینکه آن حضرت شروع بسخن کرد و فرمود: سبحان اللَّه چرا جواب عطسه‏اش را نگفتید؟ همانا از حقوق مسلمان اینست که هر گاه بیمار شد عیادتش کنند، و چون دعوتی کند بپذیرند، و چون بمیرد بر سر جنازه‏اش حاضر شوند، و چون عطسه زد جواب عطسه‏اش را بگویند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۳۵ حسین بن محمد، از معلّی بن محمد، از حسن بن علی، از مثنّی، از اسحاق بن یزید و معمّر بن ابی زیاد و ابن رئاب روایت کرده است که گفتند: در نزد امام جعفر صادق علیه السلام‏ نشسته بودیم، در وقتی که مردی عطسه کرد، و هیچ‏یک از آن گروه چیزی بر او رد نکرد، تا آنکه آن حضرت آغاز نمود و فرمود: «سبحان اللَّه! چرا تَسمیت و دعا نکردید؟ به درستی که از جمله حقّ مسلمان بر مسلمان آن است که او را عیادت کند، چون از درد بنالد و ناخوش شود، و دویم آنکه او را اجابت کند، چون او را بخواند، و سیم آنکه به جنازه‏اش حاضر شود، چون بمیرد، و چهارم آنکه او را تسمیت و دعا گوید، چون عطسه کند».