حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الْعِشْرَة بَابُ الْعُطَاسِ وَ التَّسْمِيتِ
کتاب العشرة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن سنان عن الحسين بن نعيم عن مسمع بن عبد الملك قال عطس ابو عبد الله ع فقال :
اَلْحَمْدُ لِلََّهِ رَبِّ اَلْعََالَمِينَ ثُمَّ جَعَلَ إِصْبَعَهُ عَلَى أَنْفِهِ فَقَالَ رَغِمَ أَنْفِي لِلَّهِ رَغْماً دَاخِراً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۴۳
از مسمع بن عبد الملک، گوید: امام صادق (ع) عطسه زد و گفت: الحمد للَّه رب العالمین، و سپس انگشتش را بر بینی خود نهاد و گفت: بینیم برای خدا به زبونی بر خاک است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۷۵
مسمع بن عبد الملک گوید: حضرت صادق علیه السلام عطسه زد پس فرمود: «
الحمد للَّه رب العالمین
» سپس انگشتش را بر بینی نهاد و فرمود:
«رغم انفی للَّه رغما داخرا»
(یعنی بینی من برای خدا بزبونی بر خاک است).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۴۱
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از حسین بن نعیم، از مسمع بن عبد الملک روایت کرده است که گفت: حضرت امام جعفر صادق علیه السلام عطسه فرمود؛ پس فرمود که: «الْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ». بعد از آن، انگشت خود را بر بینیش قرار داد و فرمود: «رَغِمَ أنْفی للَّهِ رَغْماً داخراً؛ یعنی: به خاک آلوده شد بینی من از برای خدا، به خاک آلودهشدنی خوار».