حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الْعِشْرَة بَابُ وُجُوبِ إِجْلَالِ ذِي الشَّيْبَةِ الْمُسْلِمِ
کتاب العشرة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن محمد بن علي عن محمد بن الفضيل عن اسحاق بن عمار قال سمعت ابا الخطاب يحدث عن ابي عبد الله ع قال :
ثَلاَثَةٌ لاَ يَجْهَلُ حَقَّهُمْ إِلاَّ مُنَافِقٌ مَعْرُوفٌ بِالنِّفَاقِ ذُو اَلشَّيْبَةِ فِي اَلْإِسْلاَمِ وَ حَامِلُ اَلْقُرْآنِ وَ اَلْإِمَامُ اَلْعَادِلُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۵۱
از اسحاق بن عمار، گوید: از ابا الخطاب شنیدم از قول امام صادق (ع) باز میگفت که فرمود: سه کسند که حق آنها را نادیده نگیرد جز شخص منافق معروف به نفاق: سپید موی در مسلمانی و حامل قرآن و امام عادل.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۷۸
اسحاق بن عمار گوید: شنیدم ابا الخطاب از حضرت صادق علیه السلام حدیث میکرد که فرموده:
سه کس هستند که حق آنها را نادیده نگیرد کسی جز منافقی که بنفاق معروف است: کسی که مویش را در اسلام سپید کرده، و آنکه قرآن را در بردارد، و پیشوای عادل.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۴۷
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد بن خالد، از محمد بن علی، از محمد بن فضیل، از اسحاق بن عمّار که گفت: شنیدم از ابو الخطّاب که از امام جعفر صادق علیه السلام حدیث میکرد که فرمود: «سه کساند که حق و حرمت ایشان را جاهل نباشد، مگر منافقی که نفاقش معروف و مشهور باشد: صاحب موی سفید در اسلام (یعنی کسی که مویش در اسلام سفید شده باشد)، و حامل قرآن، و امام عادل».