→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۲۶۴

حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الْعِشْرَة‏ بَابُ الِاتِّکَاءِ وَ الِاحْتِبَاءِ

کتاب العشرة · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله

سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن النوفلي عن السكوني عن ابي عبد الله ع قال قال رسول الله ص :

اَلاِتِّكَاءُ فِي اَلْمَسْجِدِ رَهْبَانِيَّةُ اَلْعَرَبِ‏ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ مَجْلِسُهُ مَسْجِدُهُ وَ صَوْمَعَتُهُ بَيْتُهُ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۶۳ از امام صادق (ع) که فرمود: تکیه زدن در مسجد، خداپرستی عربها است، راستی که باشگاه مؤمن مسجد او است و عبادتگاه مؤمن خانه او است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۸۴ حضرت صادق علیه السلام فرمود: تکیه زدن (بر دستها) در مسجد رهبانیت (یعنی گوشه‏نشینی و ریاضت) عرب است، همانا مجلس مؤمن مسجد است و عبادتگاهش خانه او است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۵۷ علی بن ابراهیم، از پدرش، از نوفلی، از سکونی، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: چیزی را تکیه‏گاه قرار دادن در مسجد، رهبانیّت عرب است. به درستی که مؤمن مجلسش مسجد او است، و صومعه‏اش خانه او است» «۲». ( ۲). و صومعه- به فتح صاد-، خلوت‏خانه نصاری است که سر آن بلند و باریک باشد.( مترجم)

راویان