الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۲۷

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن ابن محبوب عن هشام بن سالم عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۵۹ از امام صادق (ع) فرمود: به راستی بنده مؤمن فقیر می‏گوید: پروردگارا به من روزی بده تا چنان و چنین از احسان و کار خیر کنم و چون خدا بداند که راست می‏گوید، برای او همان مزد را بنویسد که اگر آن کار را می‏کرد، به راستی خدا واسع و کریم است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۳۵ امام صادق علیه السّلام فرمود: بنده مؤمن فقیر میگوید: پروردگارا بمن (مال و ثروت) روزی کن تا از احسان و راههای خیر چنین و چنان کنم. (مسجد بسازم و اطعام دهم و به بینوایان کمک کنم) و چون خدای عز و جل بداند نیتش صادق است و راست میگوید، برای او همان أجر و پاداش را نویسد که اگر انجام میداد مینوشت، همانا خدا وسعت بخش و کریم است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۳۳ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد، از ابن‏محبوب، از هشام بن سالم، از ابوبصیر، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «به درستی که بنده مؤمنِ فقیر می‏گوید: ای پروردگار من! مرا روزی کن تا آنکه چنین و چنین از نیکی و راه‏های خیر را به جا آورم؛ پس هر گاه خدای عز و جل این را از او بداند، با صدق نیّت که در دلش چنین بوده و غیر از رضای خدا چیزی از امور دنیا در نظر نداشته، خدا از برایش از مزد می‏نویسد، مانند آن‏چه از برایش می‏نوشت، اگر آن را به عمل می‏آورد. به درستی که خدا صاحب وسعت و کرم است».