→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۲۷۲

حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الْعِشْرَة‏ بَابُ الدُّعَابَةِ وَ الضَّحِک‏

کتاب العشرة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
صالح بن عقبه عن عبد الله بن محمد الجعفي قال سمعت ابا جعفر ع يقول :

إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُحِبُّ اَلْمُدَاعِبَ فِي اَلْجَمَاعَةِ بِلاَ رَفَثٍ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۶۷ از عبد اللَّه بن محمد جعفی، گوید: شنیدم امام باقر (ع) می‏فرمود: راستی خدا عز و جل دوست دارد کسی را که در میان جمع، شوخی و خوشمزگی می‏کند، بی‏آنکه فحش دهد و هرزه‏درائی کند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۸۶ عبد اللَّه بن محمد جعفی گوید: شنیدم حضرت باقر علیه السلام میفرمود: خدای عز و جل آن کس که میان جمعی شوخی و خوشمزه‏گی کند دوستش دارد در صورتی که فحشی نباشد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۵۹ صالح بن عقبه، از عبداللَّه بن محمد جعفی روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام محمد باقر علیه السلام که می‏فرمود: «به درستی که خدای عز و جل مزاح کردن با یکدیگر را در جماعت، در حالی که بی‏فحش باشد، دوست می‏دارد».

راویان