الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۲۹۰

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن محمد بن يحيي عن طلحه بن زيد عن ابي عبد الله عن ابيه ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۷۵ از امام صادق (ع)، از پدرش که فرمود: من در کتاب علی (ع) خواندم که رسول خدا (ص) عهد نامه میان مهاجرین و انصار و هر کس بدانها پیوندد نوشت که: ۱- همسایه چون خود انسان است، نه زیانمند شود و نه گناه ورزد. ۲- احترام همسایه بر همسایه چون احترام مادر است تا آخر حدیث، مختصر (شاید مقصود این است که همچنان که مرد رعایت خود می‏کند و به خود زیان نمی‏زند و خود را به گناه نمی‏افکند یا گناهکار نمی‏داند، باید نسبت به همسایه هم چنین باشد- از وافی). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۹۰ حضرت صادق از پدرش علیهما السلام حدیث کند که فرمود: من در کتاب علی علیه السلام خواندم: که رسول خدا (ص) نامه‏ای میان مهاجر و انصار و دیگران از مردم مدینه که با آنان پیوند داشتند نوشت (و همه امضاء کردند) که: همسایه مانند خود انسان است که نه زیان باو رسد و نه گناهکار شود و (دیگر اینکه) احترام همسایه مانند احترام مادر است. و این مختصر حدیث است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۶۵ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از محمد بن یحیی، از طلحة بن زید، از امام جعفر صادق علیه السلام، از پدرش علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «در کتاب علی علیه السلام خواندم که رسول خدا صلی الله علیه و آله در میان مهاجران و انصار و کسی که به ایشان پیوسته بود از مردم مدینه، چیزی نوشت که همسایه، چون خود این کس است، نه زیان به او باید رسید و نه گناهکار است، و حرمت و حقّ همسایه بر همسایه، چون حرمت مادر او است» «۱». __________________________________________________ (۱). و این حدیث مختصر است، که در اصل بیش از این بوده. و به احتمال فراوان «جار» در بخش نخست به معنای پناهنده و نه همسایه است. (مترجم)