حدیث حضرت محمد (ص) درباره همسايه
روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
عنه عن محمد بن علي عن محمد بن الفضيل عن اسحاق بن عمار عن ابي عبد الله ع قال قال رسول الله ص :
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ جَارِ اَلسَّوْءِ فِي دَارِ إِقَامَةٍ تَرَاكَ عَيْنَاهُ وَ يَرْعَاكَ قَلْبُهُ إِنْ رَآكَ بِخَيْرٍ سَاءَهُ وَ إِنْ رَآكَ بِشَرٍّ سَرَّهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۸۳
رسول خدا (ص) گفت: به خدا پناه برم از همسایه بد در اقامتگاه زندگی، چشمش تو را بیند، و دلش به تو توجه دارد، اگر تو را خوش بیند بد دارد، و اگر تو را در بدی بیند شادی کند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۹۳
حضرت صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرموده: بخدا پناه میبرم از همسایه بد برای خانهای که اقامتگاه است، چشمانش تو را ببیند و دلش بتو توجه دارد اگر خوشی در تو ببیند بدش آید، و اگر تو را در بدی ببیند خوشش آید.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۷۱
از او، از محمد بن علی، از محمد بن فضیل، از اسحاق بن عمّار، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: پناه میبرم به خدا از همسایه بد، در خانهای که همیشه باید ماند. چشمهایش تو را رعایت میکند، و دلش تو را رعایت میکند. اگر تو را در خیر و خوبی بیند، او را بد آید، و اگر تو را در بدی بیند، او را شاد کند».