→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۳۰۹

حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الْعِشْرَة‏ بَابُ حُسْنِ الصِّحَابَةِ وَ حَقِّ الصَّاحِبِ فِي السَّفَرِ

کتاب العشرة · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله

سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن النوفلي عن السكوني عن ابي عبد الله ع قال قال رسول الله ص :

مَا اِصْطَحَبَ اِثْنَانِ إِلاَّ كَانَ أَعْظَمُهُمَا أَجْراً وَ أَحَبُّهُمَا إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَرْفَقَهُمَا بِصَاحِبِهِ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۸۵ از امام صادق (ع) که: رسول خدا (ص) فرمود: دو کس با هم همراه و رفیق نشوند جز اینکه مزد بزرگتر و دوستی بیشتر به درگاه خدا از آن آن کس است که به یار خود رفق و سازش بیشتری دارد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۹۴ حضرت صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرموده: هیچ دو نفری با هم رفاقت نکنند جز اینکه هر یک که با رفیق خود بهتر رفاقت کند پاداشش بزرگتر و پیش خدای عز و جل محبوبتر است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۷۳ علی بن ابراهیم، از پدرش، از نوفلی، از سکونی، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: هیچ دو کس باهم صحبت نداشته‏اند، مگر آنکه بزرگ‏ترین ایشان از روی اجر و دوست‏ترین ایشان در نزد خدای عز و جل، مداراتر ایشان به صاحبش بوده».

راویان