الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۳۱۴

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن الوشا عن جميل بن دراج عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۸۹ از امام صادق (ع) فرمود: پیغمبر نگاه خود را میان اصحابش تقسیم می‏کرد و به این و آن برابر نگاه می‏کرد. فرمود: رسول خدا (ص) هرگز میان اصحابش پای خود را دراز نکرد و اگر مردی به آن حضرت دست می‏داد، رسول خدا (ص) دست از دستش نمی‏کشید تا او باشد که رها کند و چون مردم این شیوه را دانستند هر که با آن حضرت دست می‏داد زود دست خود را می‏کشید. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۹۶ حضرت صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا (ص) نگاه کردنش را میان اصحاب تقسیم میکرد پس باین و آن برابر نگاه میکرد، و هرگز پاهایش را رسول خدا (ص) پیش اصحاب دراز نمیکرد، و اگر مردی بآن حضرت دست میداد رسول خدا (ص) دستش را رها نمیکرد تا او را رها کند، چون این مطلب را دانستند مردی که با او دست میداد زود دستش را میکشید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۷۵ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از وشّاء، از جمیل بن درّاج، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله لحظه‏های «۱» خود را در میان اصحابش قسمت می‏فرمود. پس به سوی این می‏نگریست و به سوی آن می‏نگریست، بالسّویّه و برابر، که هیچ تفاوت نمی‏گذاشت». و فرمود که: «رسول خدا صلی الله علیه و آله در میان اصحابش هرگز پای‏هایش را نگسترانید و دراز نکرد. و به درستی که هر که با آن حضرت مصافحه می‏کرد، رسول خدا صلی الله علیه و آله دست خود را از دستش نمی‏کشید، تا آنکه آن کس دست خود را از دست آن حضرت بکشد و او را وا گذارَد، و چون این را دانستند، هر کسی که با آن حضرت مصافحه می‏نمود، چنان بود که به دستش اشاره می‏کرد و آن را از دستش بیرون می‏کشید». (۱). و لحظه- به فتح لام و سکون حاء-، یک بار نگه کردن باشد به گوشه چشم. (مترجم)