حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ إِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يَخْلُقَ الْمُؤْمِن
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن ابن فضال عن ابراهيم بن مسلم الحلواني عن ابي اسماعيل الصيقل الرازي عن ابي عبد الله ع قال :
إِنَّ فِي اَلْجَنَّةِ لَشَجَرَةً تُسَمَّى اَلْمُزْنَ فَإِذَا أَرَادَ اَللَّهُ أَنْ يَخْلُقَ مُؤْمِناً أَقْطَرَ مِنْهَا قَطْرَةً فَلاَ تُصِيبُ بَقْلَةً وَ لاَ ثَمَرَةً أَكَلَ مِنْهَا مُؤْمِنٌ أَوْ كَافِرٌ إِلاَّ أَخْرَجَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ صُلْبِهِ مُؤْمِناً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۴۹
از امام صادق (ع) فرمود: در بهشت درختی است به نام (مزن) و هر گاه خدا خواهد مؤمنی بیافریند قطرهای از آن بچکاند و به هیچ سبزی و میوهای نرسد که مؤمن یا کافر از آن بخورد جز آنکه خدا عز و جل از صلب او مؤمنی بر آرد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۲
امام صادق علیه السّلام فرمود: در بهشت درختی است که مزن نام دارد، چون خدا خواهد مؤمنی بیافریند، قطرهئی از آن بچکاند، آن قطره بهر سبزی و میوهئی که رسد و مؤمن یا کافری از آن بخورد، خدای عز و جل از صلب او مؤمنی خارج کند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۷
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از ابنفضّال، از ابراهیم بن مسلم حلوانی، از ابواسماعیل صیقل رازی، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «در بهشت درختی است که آن را مُزْن مینامند» «۱».
و حضرت فرمود: چون خدا اراده فرماید که مؤمنی را بیافریند، چکیدهای از آن درخت بچکاند؛ پس آن چکیده به تره و میوهای نرسد، مگر آنکه خدای عز و جل از صلب آنکه آن را میخورد، مؤمنی را بیرون میآورد؛ خواه مؤمن آن را بخورد، و خواه کافر».
__________________________________________________
(۱). و مزن- بر وزن قفل-، ابر و ابرهای سفید است، و شاید که آن درخت را مزن نامیده باشند، از برای آنکه مانند ابر، آب بسیاری را برداشته. (مترجم)