→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۴۸

حدیث امام على (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الصَّبْر

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام على عليه السلام

سند
علي عن ابيه عن جعفر بن محمد الاشعري عن عبد الله بن ميمون عن ابي عبد الله ع قال :

دَخَلَ‏ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ص‏ اَلْمَسْجِدَ فَإِذَا هُوَ بِرَجُلٍ عَلَى بَابِ اَلْمَسْجِدِ كَئِيبٍ حَزِينٍ فَقَالَ لَهُ‏ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ع‏ مَا لَكَ قَالَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ‏ أُصِبْتُ بِأَبِي‏ وَ أُمِّي‏ وَ أَخِي وَ أَخْشَى أَنْ أَكُونَ‏ قَدْ وَجِلْتُ فَقَالَ لَهُ‏ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ع‏ عَلَيْكَ‏ بِتَقْوَى اَللَّهِ وَ اَلصَّبْرِ تَقْدَمْ عَلَيْهِ‏ غَداً وَ اَلصَّبْرُ فِي اَلْأُمُورِ بِمَنْزِلَةِ اَلرَّأْسِ مِنَ اَلْجَسَدِ فَإِذَا فَارَقَ اَلرَّأْسُ اَلْجَسَدَ فَسَدَ اَلْجَسَدُ وَ إِذَا فَارَقَ اَلصَّبْرُ اَلْأُمُورَ فَسَدَتِ اَلْأُمُورُ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۷۵ از امام صادق (ع) که فرمود: امیر المؤمنین (ع) به مسجد در آمد ناگاه مردی را بر در مسجد دید که غمنده و سر به گریبان است، امیر المؤمنین (ع) به او فرمود: تو را چه می‏شود؟ عرض کرد: یا امیر المؤمنین، پدر و مادر و برادرم مرده‏اند و می‏ترسم زهره ترک شوم. امیر المؤمنین (ع) به او فرمود: بر تو باد به تقوی نسبت به خدا و به صبر، تا فردا با آن پیش وی روی؛ صبر در امور چون سر است از تن، چون سر از تن جدا شود، تن فاسد گردد و چون در کارها صبر نباشد، همه کارها فاسد گردد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۴۳ امام صادق علیه السّلام فرمود: امیر المؤمنین صلوات اللَّه علیه بمسجد آمد، در مسجد مردی را دید اندوهگین و غمناکست، باو فرمود: ترا چه شده؟ عرضکرد: ای امیر مؤمنان؛ بمصیبت پدر [و مادر] و برادرم گرفتار شده‏ام و میترسم دق کنم. امیر المؤمنین علیه السّلام فرمود: تقوای خدا و شکیبائی پیشه کن تا فردا بر شکیبائی درآئی (پاداش آن را ببینی) و صبر در کارها مانند سر است نسبت بتن، چون سر از تن جدا شود بدن فاسد گردد، و چون صبر از کارها جدا شود. کارها فاسد شود. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۴۷ علی، از پدرش، از جعفر بن محمد اشعری، از عبداللَّه بن میمون، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «امیرالمؤمنین علیه السلام داخل مسجد می‏شد، ناگاه دید که مردی افسرده‏خاطر و غمناک بر در مسجد است. امیرالمؤمنین علیه السلام به آن مرد فرمود که: تو را چه می‏شود؟ عرض کرد که: یا امیرالمؤمنین! به مصیبتِ پدر و برادرم مبتلی شده‏ام، و می‏ترسم که دل باخته باشم. امیرالمؤمنین فرمود: بر تو باد که بپرهیزی از خدا، و صبر کنی که فردا بر او وارد می‏شوی؛ پس صبر در کارها، به منزله سر است نسبت به بدن، و هر گاه سر از بدن مفارقت کند، بدن فاسد و تباه می‏شود؛ پس هرگاه صبر از امور مفارقت کند، امور فاسد می‏شد».

راویان