الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۴۹

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن علي بن الحكم عن سماعه بن مهران عن ابي الحسن ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۷۷ از سماعة بن مهران، گوید: أبو الحسن (ع) به من فرمود: چه تو را از حج باز داشت؟ گوید: گفتم: بدهکاری بسیاری بر عهده‏ام افتاده و مالم از دستم رفته و بدهکاری که به گردنم آمده مهمتر است از رفتن مالم و اگر نبود که یکی از اصحاب ما در سفر به من کمک کرد، نمی‏توانستم از خانه بیرون آیم. به من فرمود: اگر صبر کنی وضعت رشک آور شود و اگر صبر نکنی خدا آنچه مقدر است اجرا کند، بخواهی یا نخواهی. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۴۴ سماعة بن مهران گوید: حضرت ابو الحسن علیه السّلام بمن فرمود: چه ترا از حج بازداشت؟ عرضکردم، قربانت گردم، بدهی بسیاری پیدا کردم و مالم از دست رفت و بدهی که گرد نگیرم شده از رفتن مالم سخت‏تر است، و اگر یکی از رفقایم مرا از خانه بیرون نمی‏آورد نمیتوانستم بیرون آیم. حضرت فرمود: اگر صبر کنی مورد غبطه قرار گیری (حال خوشی پیدا میکنی که مردم بتو رشک میبرند) و اگر صبر نکنی مقدرات خدا جاری گردد، چه تو راضی باشی یا ناراضی. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۴۷ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از علی بن حکم، از سماعة بن‏ مهران، از امام موسی کاظم علیه السلام روایت کرده است که گفت: حضرت به من فرمود که: «چه چیز تو را از حج منع کرده؟ و چرا به حج نمی‏روی؟». راوی می‏گوید که عرض کردم: فدای تو گردم! قرض بسیاری بر گردن من افتاده و مالم تلف شده، و قرضی که دارم و در گردن من است، بیشتر و بزرگ‏تر است از تلف مال من و بر من مشکل‏تر است؛ پس اگر نه این بود که مردی از اصحاب و یاوران ما، مرا بیرون آورد، نمی‏توانستم که بیرون آیم و به خدمت تو برسم. حضرت فرمود که: «اگر صبر می‏کنی، شاد و خوشحال می‏شوی، و اگر صبر نمی‏کنی، خدا تقدیرات خود را جاری می‏گرداند؛ خواه تو خوشنود باشی، و خواه ناخوش داشته باشی».