حدیث امام على (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الصَّبْر
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام على عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن ابن سنان عن ابي الجارود عن الاصبغ قال قال امير المومنين صلوات الله عليه :
اَلصَّبْرُ صَبْرَانِ صَبْرٌ عِنْدَ اَلْمُصِيبَةِ حَسَنٌ جَمِيلٌ وَ أَحْسَنُ مِنْ ذَلِكَ اَلصَّبْرُ عِنْدَ مَا حَرَّمَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْكَ وَ اَلذِّكْرُ ذِكْرَانِ ذِكْرُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِنْدَ اَلْمُصِيبَةِ وَ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِكَ ذِكْرُ اَللَّهِ عِنْدَ مَا حَرَّمَ عَلَيْكَ فَيَكُونُ حَاجِزاً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۷۷
از اصبغ از امیر المؤمنین (ع) فرمود: صبر دو صبر است: صبر در مصیبت که خوب و خوشایند است و بهتر از آن صبری است که در برابر آنچه خدا بر تو حرام کرده بکنی؛ و ذکر دو ذکر است: ذکر خدا عز و جل در وقت مصیبت و برتر از آن ذکر خدا است در برابر آنچه خدا بر تو حرام کرده است تا این که مانع تو باشد (از کار حرام).
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۴۴
امیر المؤمنین صلوات اللَّه علیه فرمود: صبر بر دو گونه است: صبر در مصیبت که نیکو و زیباست و نیکوتر از آن صبر و خود داری از چیزیست که خدای عز و جل آن را بر تو حرام کرده.
و ذکر نیز بر دو گونه است: ذکر خدای عز و جل هنگام مصیبت و بهتر از آن ذکر و یاد خداست در آنچه بر تو حرام کرده، تا مانع تو شود.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۴۹
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از ابنسنان، از ابوالجارود، از اصبغ روایت کرده است که گفت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود که: «صبر دو قسم است: یکی صبر در نزد مصیبت، و آن خوب و نیکو است؛ و بهتر از آن صبر است در نزد آنچه خدا بر تو حرام گردانیده، که مرتکب آن نشوی. و ذکر دو قسم است: یکی ذکر خدای عز و جل در نزد مصیبت؛ و بهتر از آن ذکر خدای تعالی است در نزد آنچه خدای عز و جل بر تو حرام گردانیده، او را به یادآوری، و همان مانع تو باشد از آنکه مرتکب آن شوی».