الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۷۳

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الشُّکْر

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن بعض اصحابنا عن محمد بن هشام عن ميسر عن ابي عبد الله ع قال :

شُكْرُ اَلنِّعْمَةِ اِجْتِنَابُ اَلْمَحَارِمِ وَ تَمَامُ اَلشُّكْرِ قَوْلُ اَلرَّجُلِ اَلْحَمْدُ لِلََّهِ رَبِّ اَلْعََالَمِينَ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۹۱ فرمود: شکر نعمت، کناره‏گیری از حرامها است و نهایت شکر، گفتن الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۵۰ امام صادق علیه السّلام فرمود: شکر نعمت دوری از محرماتست و تمام شکر الحمد للَّه رب العالمین‏ گفتن مرد است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۵۹ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از بعضی از اصحاب ما، از محمد بن هشام، از میسر، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «شکر نعمت‏ دوری کردن است از محرّمات الهی، و تمام شکر گفتن مرد است که: «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ» «۱». __________________________________________________ (۱). فاتحه، ۲.

راویان