الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۷۹

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن منصور بن يونس عن ابي بصير قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۹۵ فرمود: به راستی مردی از شماها شربت آبی نوشد و خدا به وسیله آن بهشت را بر او واجب کند، سپس فرمود: جام را بگیرد و بر لبش نهد و نام خدا برد، سپس آن را دور کند و حمد خدا گوید با این که هنوزش می‏خواهد، سپس باز بنوشد و آن را دور کند و حمد خدا کند، سپس باز بنوشد و آن را دور کند و حمد خدا کند و خدا عز و جل بدان بهشت را بر او واجب کند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۵۲ امام صادق علیه السلام فرمود: مردی از شما شربتی آب مینوشد و خدا بهشت را بدان سبب برای او واجب میکند، سپس فرمود: او ظرف را بر دهانش میگذارد و بسم اللَّه میگوید و آنگاه می‏آشامد سپس دور میبرد با آنکه اشتها دارد، پس خدا را حمد میکند، باز برمیگردد و می‏آشامد، دوباره دور میبرد و حمد خدا میگوید سپس برمیگردد و می‏آشامد، باز دور میبرد و حمد خدا میکند، خدای عز و جل بهشت را بدین سبب برایش واجب میکند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۶۳ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن‏ابی‏عمیر، از منصور بن یونس، از ابوبصیر روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: «به درستی که مردی از شما شربت آبی می‏نوشد، بعد از آن خدا را حمد می‏کند؛ پس خدا از برایش به همان شربتِ آب، بهشت را واجب می‏گرداند». بعد از آن فرمود که: «کسی ظرف آب را می‏گیرد و آن را بر دهان خویش می‏گذارد و بسم اللَّه می‏گوید و آب می‏نوشد؛ پس آن ظرف را از دهان دور می‏سازد با آنکه هنوز سیراب نشده و خواهش آن دارد؛ پس خدا را حمد می‏کند و برمی‏گردد و می‏نوشد، و باز آن از دهان دور می‏سازد و خدا را حمد می‏کند و باز می‏گردد و می‏نوشد، و باز آن را دور می‏سازد و خدا را حمد می‏کند؛ پس خدای عز و جل به آن شربتِ آب، بهشت را از برایش واجب می‏گرداند».