→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۳۰۶

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ حُسْنِ الْخُلُق‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
عنه عن عبد الله الحجال عن ابي عثمان القابوسي عمن ذكره عن ابي عبد الله ع قال :

إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَعَارَ أَعْدَاءَهُ أَخْلاَقاً مِنْ أَخْلاَقِ أَوْلِيَائِهِ لِيَعِيشَ أَوْلِيَاؤُهُ مَعَ أَعْدَائِهِ فِي دَوْلاَتِهِمْ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۰۹ فرمود: به راستی خدا تبارک و تعالی از اخلاق دوستان خود به دشمنانش عاریه داده تا دوستانش با دشمنانش در موقع تسلط آنها و دوران دولت آنها زندگی توانند. در روایت دیگر فرمود: اگر نه چنین بود هیچ دوست خدا به جا نمی‏گذاشتند جز آنکه او را می‏کشتند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۵۹ امام صادق علیه السّلام فرمود: خدای تبارک و تعالی پاره‏ئی از اخلاق دوستانش را بدشمنانش عاریه میدهد تا دوستانش بتوانند در زمان دولت دشمنانش زندگی کنند. و در روایت دیگر است که: اگر چنین نبود همه دوستان خدا را میکشتند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۷۵ از او، از عبداللَّه حجّال، از ابوعثمان قابوسی، از آنکه او را ذکر کرده، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «به درستی که خدای- تبارک و تعالی- اخلاقی چند از اخلاق دوستان خویش را به رسم عاریه به دشمنان خود داده، تا دوستانش با دشمنانش در دولت‏های ایشان زندگانی کنند». و در روایت دیگر است که: «اگر این نبود، دوستی را از برای خدا وا نمی‏گذاشتند، مگر آنکه او را می‏کشتند».

راویان