الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۳۲

علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي بن عبيد عن يونس عن جميل قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۳ از جمیل گوید: پرسیدم امام صادق (ع) را از قول خدا عز و جل (۲۶ سوره فتح): «او است آنکه فرو فرستد سَکینه را در دل مؤمنان». فرمود: مقصود از آن، ایمان است. گفت (۲۲ سوره مجادله): «و تأیید کند آنان را به روحی از خود» فرمود: آن هم ایمان است، و از قول خدا (۲۶ سوره فتح): «و آنها را پای بند سخن تقوی سازد» فرمود: آن هم ایمان است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۵ جمیل گوید: از امام صادق علیه السّلام در باره قول خدای عز و جل «اوست که سکینه را در دلهای مؤمنین نازل کرده» پرسیدم فرمود: آن سکینه ایمانست. و اینکه فرماید: «و با روحی از خود تأییدشان کرد» آن روح ایمانست و راجع بقول خدای تعالی «و کلمه تقوی را گردن‏گیرشان ساخت، ۲۶ سوره ۴۸» پرسیدم، فرمود: آن کلمه ایمانست. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۱ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی بن عبید، از یونس، از جمیل روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام را سؤال کردم از قول خدای عز و جل «هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ السَّکِینَةَ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ»، فرمود: «سکینه، ایمان است». راوی می‏گوید: عرض کردم: «وَ أَیَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ»؟ فرمود: «روح، ایمان است». و نیز سؤال کردم از قول آن جناب: «وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی‏» «۱». فرمود: «آن، ایمان است». (و ترجمه آیه این است که: و لازم گردانید- یعنی ثابت ساخت- خدای تعالی، کلمه‏ای را که سبب پرهیزگاری باشد از طغیان و عدوان).