الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۳۴۳

عده من اصحابنا عن احمد بن ابي عبد الله عن سعدان عن معتب قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۲۹ از معتب، گوید: امام کاظم (ع) در یک باغ خرمستان، خوشه‏های خرما می‏برید، من دیدم یکی از غلامانش دسته‏ای از خوشه‏های خرما را بر گرفت و آن را پشت دیوار باغ انداخت، من آمدم آن خوشه را گرفتم و نزد آن حضرت آوردم و گفتم: قربانت، من این را دیدم و این هم خوشه خرما، به آن غلام فرمود: ای فلانی، گفت: لبیک، فرمود: گرسنه‏ای؟ گفت: نه ای آقایم، فرمود: برهنه‏ای؟ گفت: نه ای آقایم، فرمود: برای چه این را بر گرفتی؟ گفت: دلم می‏خواست، امام فرمود: برو این خرما هم از تو باشد و فرمود: او را رها کنید. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۶۸ معتب گوید: موسی بن جعفر علیه السّلام در باغ خرمایش بود و شاخه میبرید، یکی از غلامان حضرت را دیدم دسته‏ئی از خوشه‏های خرما را برداشت و پشت دیوار انداخت، من رفتم و او را گرفته نزد حضرت بردم و گفتم: قربانت گردم، من این غلام را دیدم که این خوشه‏ها را برداشته بود. حضرت فرمود: فلانی! غلام گفت: لبیک، فرمود: گرسنه‏ای؟ گفت نه، آقای من! فرمود: برهنه‏ئی: گفت: نه، آقای من! فرمود: پس چرا این را برداشتی؟ گفت: این را دلم میخواست. فرمود: برو، این خرما هم از تو، و فرمود او را رها کنید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۸۹ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن ابی‏عبداللَّه، از سعدان، از معتّب که گفت: ابوالحسن حضرت امام موسی کاظم علیه السلام در یکی از باغ‏های خویش بود و خرما می‏برید؛ پس نظر کردم به غلامی از غلامان آن حضرت، و دیدم که یک پشته از خرما که به کول (/ دوش) توان برداشت فرا گرفت، و آن را در پس دیوار باغ انداخت. من به نزد او آمدم و او را گرفتم و بردم به خدمت حضرت، و عرض کردم که: فدای تو گردم! من این غلام و این قدر خرما را یافتم. حضرت به آن غلام فرمود که: «ای فلان!» عرض کرد: لَبِّیْکَ. فرمود: «آیا گرسنه‏ای؟» عرض کرد: نه، ای آقای من! فرمود که: «برهنه‏ای؟» عرض کرد: نه، ای سیّد من! فرمود: «پس از برای چه چیز این را فرا گرفته‏ای؟» عرض کرد که: این را خواهش داشتم. فرمود: «برو و این خرمایی را که برداشته‏ای از برای تو». و فرمود که: «او را وا گذارید، و به او کار مدارید».