→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۳۵

حدیث امام على (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الْإِخْلَاص‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام على عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن علي بن اسباط عن ابي الحسن الرضا ع ان امير المومنين ص كان يقول :

طُوبَى‏ لِمَنْ أَخْلَصَ لِلَّهِ اَلْعِبَادَةَ وَ اَلدُّعَاءَ وَ لَمْ يَشْغَلْ قَلْبَهُ بِمَا تَرَى عَيْنَاهُ وَ لَمْ يَنْسَ ذِكْرَ اَللَّهِ بِمَا تَسْمَعُ أُذُنَاهُ وَ لَمْ يَحْزُنْ صَدْرَهُ بِمَا أُعْطِيَ غَيْرُهُ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۵ امیر المؤمنین (ع) می‏فرمود: خوشا بر کسی که عبادت و دعا را خالص برای خدا بنماید و دلش بدان چه دیده‏اش بیند مشغول نگردد و بدان چه دو گوشش شنوند یاد خدا را فراموش نکند و بدان چه به دیگری داده‏اند غم به خود راه ندهد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۶ حضرت رضا علیه السّلام فرماید: امیر المؤمنین علیه السّلام میفرمود: خوشا حال کسی که عبادت و دعایش را برای خدا خالص کند و دلش را بآنچه چشمش میبیند مشغول ندارد و بدان چه گوشش میشنود، یاد خدا را فراموش نکند، و برای آنچه بدیگری داده شده اندوهگین نشود. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۳ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از سهل بن زیاد، از علی بن اسباط، از ابوالحسن حضرت امام رضا علیه السلام، که: «امیرالمؤمنین- صلوات اللَّه علیه- مکرّر می فرمود: خوشا حال کسی که عبادت و دعا را از برای خدا خالص گرداند، و دل خویش را مشغول نسازد به آنچه چشم‏هایش ببیند، و یاد خدا را فراموش نکند به آنچه گوش‏هایش بشنود، و اندوه در سینه‏اش جا نگیرد به آنچه به غیر او عطا شده است».

راویان