حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ کَظْمِ الْغَيْظ
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن الوشا عن مثني الحناط عن ابي حمزه قال قال ابو عبد الله ع :
مَا مِنْ جُرْعَةٍ يَتَجَرَّعُهَا اَلْعَبْدُ أَحَبَّ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ جُرْعَةِ غَيْظٍ يَتَجَرَّعُهَا عِنْدَ تَرَدُّدِهَا فِي قَلْبِهِ إِمَّا بِصَبْرٍ وَ إِمَّا بِحِلْمٍ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۳۷
از امام صادق (ع) که فرمود: جرعهای نیست که بنده بنوشد و دوستتر باشد نزد خدا عز و جل از جرعه خشم که آن را بنوشد هنگامی که در دلش میچرخد یا به وسیله صبر و شکیبائی و یا بردباری.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۷۲
امام صادق علیه السّلام فرمود: هیچ جرعهئی بنده ننوشد که نزد خدای عز و جل محبوبتر باشد از جرعه خشمی که، هنگام گردشش در دل بنوشد، بوسیله صبر یا خویشتن داری.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۹۷
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد، از وشّاء، از مثنّی حنّاط، از ابوحمزه که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: «هیچ جرعهای که بنده آن را فرو خورد، دوستتر نیست به سوی خدا، از جرعه خشمی که آن را فرو خورد، در نزد گردیدن آن در دلش «۱»، یا به صبر و شکیبایی، یا به حلم و بردباری».
__________________________________________________
(۱). یعنی بالا و پایین رفتن خشم و پایداری در برابر امضا و بیرون دادن آن. (مترجم)