الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۳۶۱

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن علي بن النعمان عن ابن مسكان عن ابي حمزه قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۳۹ از أبی حمزه، که فرمود: مؤمن، کردارش را با بردباری به هم آمیزد، بنشیند تا بداند و سخن کند تا بفهمد، سپرده پیش خود را به دوستان هم نگوید و گواهی خود را نسبت به دشمنان هم نهان نکند و کار حقی را برای خودنمائی نکند و از روی شرم واننهد، اگر او را خوب ستایند از آنچه گویند بیم دارد و خدا را از آنچه دیگران در باره او ندانند آمرزش خواهد، گفتار آن کسی که او را نشناسد فریبش ندهد و از آمار کردار خود در هراس است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۷۳ ابو حمزه گوید: مؤمن عملش را با خویشتن داری آمیخته است. مینشیند تا بیاموزد (بمجلسی میرود که چیزی بیاموزد) میگوید تا بفهمد، (برای فهمیدن سؤال میکند، نه برای اظهار فضل) امانتی که نزدش هست بدوستانش خبر نمیدهد (تا چه رسد بدشمنان) و شهادت خود را از دشمنانش پنهان نمیکند (بنفع دشمنانش گواهی میدهد تا چه رسد بدوستان) و هیچ امر حقی را بقصد خود نمائی انجام ندهد و از روی شرمساری ترک نکند، اگر او را بستایند، از گفتار آنها بترسد و نسبت بآنچه آنها نمیدانند، از خدا آمرزش خواهد، گفتار کسی که او را نشناخته مغرورش نکند و از آمار کردار خود (نزد خدای تعالی) در هراس است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۹۷ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از علی بن نعمان، از ابن‏مسکان، از ابوحمزه روایت کرده است که گفت: مؤمن کسی است که عمل خود را به حلم بیامیزد.می‏نشیند از برای آنکه بداند، و سخن می‏گوید از برای آنکه بفهمد، و امانت خویش را به آشنایان خود خبر نمی‏دهد، و شهادتی که دارد از دشمنان خویش نمی‏پوشد، و چیزی از حق را از ریا و دیدن مردم به جا نمی‏آورد، و آن را به جهت حیا ترک نمی‏کند. اگر مردم او را به پاکی یاد کنند و مدح و ثنا گویند، از آن‏چه می‏گوید، بترسد، و از خدا آمرزش طلبد از آن‏چه ایشان نمی‏دانند، و گفتار آنکه احوال او را نمی‏داند او را گول نزند، و از احصا و ضبط آن‏چه عمل نموده، به غایت بترسد.