حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الصَّمْتِ وَ حِفْظِ اللِّسَان
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عنه عن الحسن بن محبوب عن ابي علي الجواني قال :
شَهِدْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع وَ هُوَ يَقُولُ لِمَوْلًى لَهُ يُقَالُ لَهُ سَالِمٌ وَ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى شَفَتَيْهِ وَ قَالَ يَا سَالِمُ اِحْفَظْ لِسَانَكَ تَسْلَمْ وَ لاَ تَحْمِلِ اَلنَّاسَ عَلَى رِقَابِنَا
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۴۵
از ابی علی جوّانی، گفت: دیدم امام صادق (ع) به یکی از موالیان خود به نام سالم که دست بر دو لبش نهاده بود میفرمود:
ای سالم، زبانت را نگهدار تا سالم بمانی و مردم را بر دوش ما مکشان.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۷۵
ابو علی جوانی گوید: امام صادق علیه السّلام را دیدم انگشت بالای لبهای شریفش گذاشته و بغلامش سالم میفرماید: ای سالم زبانت را نگه دار تا سالم بمانی و مردم را بر دوش ما سوار مکن (یعنی از فضائل و مناقب ما آنچه خلاف تقیه است بمردم مگو تا بر ما نشورند).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۰۱
از او، از ابنمحبوب، از ابوعلی جوانی روایت است که گفت: در خدمت امام جعفر صادق علیه السلام حاضر بودم و آن حضرت به یکی از غلامان خود که او را سالم میگفتند میفرمود- و دست مبارک را بر لبهای خویش گذاشت- و فرمود که: «ای سالم! زبان خود را نگاه دار تا سالم بمانی، و مردم را بر گردنهای ما بار و سوار مکن».