الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۳۷۶

علي بن ابراهيم عن ابيه و محمد بن اسماعيل عن الفضل بن شاذان جميعا عن ابن ابي عمير عن ابراهيم بن عبد الحميد عن عبيد الله بن علي الحلبي عن ابي عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۴۷ از امام صادق (ع) که در تفسیر قول خدا عز و جل (۷۷ سوره نساء): «آیا ندیدی آن کسانی را که بدانها گفته شد دست خود را نگهدارید» فرمود: یعنی زبان خود را نگهدارید. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۷۶ امام صادق علیه السّلام در باره قول خدای عز و جل: «مگر کسانی را که بآنها گفته شد دستهای خود را نگهدارید، ندیدی، ۷۷ سوره ۴» فرمود: یعنی زبان خود را نگهدارید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۰۳ علی بن ابراهیم روایت کرده است، از پدرش و محمد بن اسماعیل، از فضل بن شاذان و هر دو، از ابن‏ابی‏عمیر، از ابرهیم بن عبدالحمید، از عبداللَّه بن علی حلبی، از امام جعفر صادق علیه السلام در قول خدای عز و جل: «أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ» «۱» که آن حضرت فرمود: «یعنی: زبان‏های خویش را باز دارید از سخن گفتن». و ترجمه ظاهر آیه این است که: «آیا نظر نکردی به سوی آنان که گفته شد به ایشان، که باز دارید دست‏های خویش را؟!». (و بنابر تفسیر حضرت علیه السلام از قبیل ذکر مسبّب است و اراده سبب، چه جنبانیدن زبان موجب جنبانیدن دست است.) __________________________________________________ (۱). نساء، ۷۷.