→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۳۷۵

حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الصَّمْتِ وَ حِفْظِ اللِّسَان‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله

سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن الحلبي رفعه قال قال رسول الله ص :

أَمْسِكْ لِسَانَكَ فَإِنَّهَا صَدَقَةٌ تَصَدَّقُ بِهَا عَلَى نَفْسِكَ ثُمَّ قَالَ وَ لاَ يَعْرِفُ عَبْدٌ حَقِيقَةَ اَلْإِيمَانِ حَتَّى يَخْزُنَ مِنْ لِسَانِهِ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۴۷ رسول خدا (ص) فرمود: زبانت را نگهدار که این دستگیری هست که از خود می‏کنی، سپس فرمود: هیچ بنده‏ای حقیقت ایمان را نشناسد تا زبان خود را در بند کند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۷۶ رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: زبانت را نگهدار، زیرا نگهداری زبان صدقه‏ایست که بخود میدهی (چون خاموشی ترا از بلا نگهدارد) سپس فرمود: هیچ بنده‏ئی حقیقت ایمان را نشناسد، تا برخی از زبانش را نگهدارد (و تنها آنچه را بسود دنیا یا آخرتش باشد رها کند و بگوید). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۰۳ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از حلبی روایت کرده که آن را مرفوع ساخته و گفته است که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «زبان خود را نگاه دار، که آن صدقه‏ای است که آن را بر نفس خویش تصدّق می‏کنی». بعد از آن فرمود که: «هیچ بنده‏ای حقیقت را نمی‏شناسد، تا زبان خویش را نگاه دارد».

راویان