→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۳۹۴

حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الْمُدَارَاة

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن هارون بن مسلم عن مسعده بن صدقه عن ابي عبد الله ع قال قال رسول الله ص :

مُدَارَاةُ اَلنَّاسِ نِصْفُ اَلْإِيمَانِ وَ اَلرِّفْقُ بِهِمْ نِصْفُ اَلْعَيْشِ‏ ثُمَّ قَالَ‏ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ خَالِطُوا اَلْأَبْرَارَ سِرّاً وَ خَالِطُوا اَلْفُجَّارَ جِهَاراً وَ لاَ تَمِيلُوا عَلَيْهِمْ‏ فَيَظْلِمُوكُمْ فَإِنَّهُ سَيَأْتِي عَلَيْكُمْ زَمَانٌ لاَ يَنْجُو فِيهِ مِنْ ذَوِي اَلدِّينِ إِلاَّ مَنْ ظَنُّوا أَنَّهُ أَبْلَهُ‏ وَ صَبَّرَ نَفْسَهُ عَلَى أَنْ يُقَالَ‏ لَهُ‏ إِنَّهُ أَبْلَهُ لاَ عَقْلَ لَهُ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۵۵ از امام صادق (ع) که رسول خدا (ص) فرمود: سازگاری با مردم نیمی از ایمان است و نرمش با آنان نیمی از زندگی، سپس امام صادق (ع) فرمود: با نیکان نهانی آمیزش کنید و با بدکاران آشکارا و بدانها یورش نکنید تا به شما ستم کنند زیرا دورانی بر شما رسد که دین داری در آن نجات نیابد جز کسی که‏ گمان برند ابله است و خود را آماده کند که به او بگویند ابله است و خردی ندارد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۸۰ امام صادق علیه السّلام فرمود رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: سازگاری با مردم نصف ایمانست و نرمی با آنها نصف زندگی است. سپس امام صادق علیه السّلام فرمود: با نیکان در پنهان آمیزش کنید و با بدکاران در آشکار، و بر آنها حمله نکنید که بر شما ستم کنند، زیرا زمانی برای شما پیش آید که از دینداران نجات نیابد، جز آنکه را مردم ابلهش دانند و خود او هم آماده باشد و تحمل کند که باو گویند ابله و بیعقل است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۰۹ علی بن ابراهیم، از هارون بن مسلم، از مسعدة بن صدقه، از امام‏ جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: مدارایی با مردمان نصف ایمان است، و همراهی و نرمی با ایشان نصف عیش و زندگانی». بعد از آن حضرت صادق علیه السلام فرمود که: «با نیکوکاران در نهان آمیزش کنید، و با نابکاران در آشکار مخالفت نمایید، و بر ایشان میل مکنید، که بر شما ستم می‏کنند؛ پس به درستی که زود باشد که روزگاری بیاید که در آن روزگار، کسی از صاحبان دین نجات نیابد، مگر کسی که مردم گمان کنند که ابله و بی‏عقل است، و نفس خویش را صبر فرماید، بر آنکه مردم بگویند که او ابله است و عقل ندارد».

راویان