الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۴

محمد بن يحيي و غيره عن احمد بن محمد و غيره عن محمد بن خلف عن ابي نهشل قال حدثني محمد بن اسماعيل عن ابي حمزه الثمالي قال سمعت ابا جعفر ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۷ از ابی حمزه ثمالی گوید: از امام باقر (ع) شنیدم می‏فرمود: به راستی خدا جلّ و عزّ ما را از اعلی‏ علّیّین آفرید و دل شیعه ما را از آن آفرید که ما را آفرید و تن آنها را از درجه نازلتر آفرید، دل در هوای ما دارند زیرا دل آنها با ما هم سرشت است، سپس این آیه را خواند (۱۸- ۲۱ سوره مطففین): «نه، هرگز، به راستی‏ کتاب نیکان در علیّین است تو ندانی که علیّین چیست، کتابی نوشته شده که مقرّبان بر آن گواهند» فرمود: دشمن ما را از سجّین آفرید و دل شیعه آنها را از آن آفرید که خوشان را آفرید و تن آنها را از آنچه جز آن است و دلشان در هوای آنها است، زیرا با آنها هم سرشت باشند، سپس این آیه را خواند (۷- ۱۰ سوره مطففین): «نه، هرگز به راستی کتاب هرزه‏کاران در سجّین باشد و تو ندانی که سجّین چیست، کتابی است نوشته، وای در این روز بر مکذّبان» مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۴ (این روایت بدون کم و زیاد بشماره ۱۰۰۸ در جلد دوم ص ۲۳۴ با ترجمه و توضیح گذشت، لذا در اینجا تکرارش نمیکنیم. تنها در سلسله سند فرق مختصری دارد). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۱ محمد بن یحیی و غیر او، از احمد بن محمد و غیر او، از محمد بن خالد، از ابونهشل روایت کرده‏اند که گفت: حدیث کرد مرا محمد بن اسماعیل، از ابوحمزه ثمالی که گفت: شنیدم از امام محمد باقر علیه السلام که می فرمود: «به درستی که خدای عز و جل ما را از اعلای علیّین آفرید، و دل‏های شیعیان ما را آفرید، از آنچه ما را از آن آفرید، و بدن‏های ایشان را از پست‏تر از آن آفرید. و دل‏های ایشان به سوی ما میل می‏کند و می‏شتابد از غایت شوق؛ آن دل‏ها آفریده شده است از آنچه ما آفریده شدیم»؛ پس این آیه را تلاوت فرمود: «کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ* وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ* کِتابٌ مَرْقُومٌ* یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ» «۱»؛ یعنی: «نه چنان است، به درستی که نوشته نیکوکاران هر آینه در علیّین است، و چه چیز دانا ساخت تو را که چیست علّیّون؟ نوشته‏ای است مسطور، که حروف آن مبیّن و روشن است، یا به علامتی موسوم است که هر که آن را مشاهده کند، بداند که در او همه چیز است. حاضر شوند و ببینند آن نوشته را مقربان درگاه خدا، یا گواهی دهند بر آنچه در آن است». و حضرت فرمود که: «دشمنان ما را از سجیّن آفرید، و دل‏های شیعیان ایشان را آفرید، از آنچه ایشان را از آن آفرید، و بدن‏های ایشان را از پست‏تر از آن آفرید؛ پس دل‏های ایشان میل به سوی ایشان می‏کند و می‏شتابد از غایت شوق؛ زیرا که آن دل‏ها آفریده شده است از آنچه آنها آفریده شده‏اند». از آن پس، این آیه را تلاوت فرمود: «کَلَّا إِنَّ کِتابَ الفُجَّارِ لَفِی سِجِّینٍ* وَ ما أَدْراکَ ما سِجِّینٌ* کِتابٌ مَرْقُومٌ* وَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ» «۲»؛ یعنی: «نه چنان است، به درستی که نوشته نابکاران هر آینه در سجین است، و چه چیز دانا گردانید تو را که چیست سجین؟ نوشته‏ای است مسطور که حروف آن مبیّن و روشن است، یا به علامتی موسوم است که هر که آن را مشاهده کند، بداند که هیچ خیر در آن نیست. وای! و شدّت عقوبت در آن روز از برای تکذیب‏کنندگان است». «۳» __________________________________________________ (۱). مطفّفین، ۱۸- ۲۱. (۲). مطففین، ۷- ۱۰. (۳). و همین حدیث، در باب کیفیت آفریدن بدن‏های ائمّه و ارواح و دل‏های ایشان گذشت، با اختلافی در سند آن، و ویل تا آخر آیه در آنجا نبود. (مترجم)