الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۴۰

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن عثمان بن عيسي عن سماعه بن مهران قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۱ از سماعة بن مهران گوید: به امام صادق (ع) گفتم قول خدا عز و جل (سوره احقاف): «شکیبا باش چنانچه رسولان اولو العزم شکیبا بودند» چه معنا دارد؟ فرمود: مقصود از آنها نوح و ابراهیم و موسی و عیسی‏ و محمد است (ص). گفتم: چگونه اولو العزم شدند؟ فرمود: زیرا نوح با کتاب و شریعتی مبعوث شد و هر که پس از او آمد به کتاب و شریعت و روش او عمل کرد تا حضرت ابراهیم صحف را آورد و فرمان ترک کتاب نوح (ع) را نه از راه کافر شدن بدان، و هر پیغمبری بعد از ابراهیم آمد به شریعت و روش و صحف ابراهیم عمل کرد تا موسی (ع) تورات را آورد با شریعت و روش خود و فرمان ترک صحف و هر پیغمبری بعد از موسی آمد به تورات و شریعت و روش او عمل کرد تا مسیح انجیل را آورد و فرمان ترک شریعت موسی و روش او را، و هر پیغمبری بعد از مسیح آمد به شریعت و روش او عمل کرد تا محمد (ص) آمد و قرآن را آورد و شریعت و برنامه اسلام را، پس حلال او تا روز قیامت حلال است و حرام او تا روز قیامت حرام است، پس اینهایند اولو العزم از رسولان (ع). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۸ سماعة بن مهران گوید: قول خدای عز و جل را: «چنان که پیغمبران اولو العزم صبر کردند تو هم صبر کن- ۳۵ سوره ۴۶-» بامام صادق علیه السلام عرضکردم. فرمود: پیغمبران اولو العزم: نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمد صلی اللَّه علیه و آله و علیهم میباشند. عرضکردم: اینها چگونه اولو العزم گشتند؟ فرمود: زیرا جناب نوح با کتاب و شریعتی مبعوث شد و هر پیغمبری که پس از نوح آمد، کتاب و شریعت و طریقه او را اخذ کرد، تا زمانی که جناب ابراهیم علیه السلام آمد با صحف و فرمان ترک کتاب نوح. نه از راه کافر شدن بآن (بلکه اوضاع زمانش مقتضی ترویج کتاب نوح نبود، و آن هم بدستور خدای تعالی بود) سپس هر پیغمبری که بعد از ابراهیم علیه السلام آمد بشریعت و طریقه و صحف او رفتار کرد، تا زمانی که جناب موسی آمد و تورات و شریعت و طریقه خود را با فرمان ترک‏ صحف آورد، و هر پیغمبری که بعد از موسی علیه السّلام آمد، بتورات و شریعت و طریقه او متمسک شد، تا زمانی که جناب مسیح علیه السّلام با انجیل و فرمان ترک شریعت و طریقه موسی آمد، سپس هر پیغمبری که بعد از مسیح آمد شریعت و طریقه او را گرفت، تا زمانی که محمد صلی اللَّه علیه و آله آمد و قرآن و شریعت و طریقه خود را آورد، پس حلال او حلالست تا روز قیامت، و حرام او حرامست تا روز قیامت. و پیغمبران اولو العزم اینها هستند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۹ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عیسی، از سماعة بن مهران که گفت: به خدمت امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم و سؤال نمودم در باب قول خدای عز و جل «فَاصْبِرْ کَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ» «۴»؛ یعنی: «پس صبر کن، چنان که صبر کردند صاحبان عزم و آهنگ از پیغمبران مرسل». فرمود: «ایشان، نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمداند- صلی اللَّه علیه و آله و علیهم-». عرض کردم: چگونه ایشان اولوا العزم شده‏اند؟ فرمود: «زیرا که نوح مبعوث شد با کتاب و شریعتی، و هر که بعد از نوح علیه السلام آمد، به کتاب و شریعت و طریقه نوح عمل کرد، __________________________________________________ (۴). احقاف، ۳۵. تا آنکه حضرت ابراهیم علیه السلام با صحیف‏ها [کتاب‏ها] و عزیمت آمد. «۱» و بعد از آنکه آمد، کتاب نوح را وا گذاشت، نه از روی نگرویدن به آن؛ بلکه به جهت مصلحت مردمان و زمان؛ پس هر پیغمبری که بعد از ابراهیم آمد، شریعت و طریقه ابراهیم، و به صحیف‏های آن حضرت عمل کرد، تا آنکه حضرت موسی آمد، با تورات و شریعت و طریقه و عزیمتی که داشت، و صحیف‏های ابراهیم را ترک کرد؛ پس هر پیغمبری که بعد از موسی آمد، به تورات و به شریعت و طریقه موسی عمل کرد، تا آنکه حضرت مسیح عیسی بن مریم با انجیل و عزیمت آمد، و شریعت و طریقه موسی را ترک نمود؛ پس هر پیغمبری که بعد از مسیح آمد، به شریعت و طریقه آن حضرت عمل کرد، تا آنکه حضرت محمد صلی الله علیه و آله آمد؛ پس قرآن و شریعت و طریقه خویش را آورد، و حلال آن حضرت حلال است تا روز قیامت، و حرام او حرام است تا روز قیامت» (که آنچه را که آن حضرت حلال یا حرام گردانیده، بعد از این تغییر و تبدیلی در آن راه نیابد؛ زیرا که پیغمبری بعد از او نمی‏آید تا روز قیامت). و حضرت علیه السلام فرمود: «پس این گروه اولوا العزم، از رسولان‏اند علیهم السلام». __________________________________________________ (۱). و عزیمت، دل بر کاری بستن است و آنچه ترک آن نشاید، به خلاف رخصت. (مترجم)