حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الرِّفْق
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن ابي عبد الله عن ابراهيم بن محمد الثقفي عن علي بن المعلي عن اسماعيل بن يسار عن احمد بن زياد بن ارقم الكوفي عن رجل عن ابي عبد الله ع قال :
أَيُّمَا أَهْلِ بَيْتٍ أُعْطُوا حَظَّهُمْ مِنَ اَلرِّفْقِ فَقَدْ وَسَّعَ اَللَّهُ عَلَيْهِمْ فِي اَلرِّزْقِ وَ اَلرِّفْقُ فِي تَقْدِيرِ اَلْمَعِيشَةِ خَيْرٌ مِنَ اَلسَّعَةِ فِي اَلْمَالِ وَ اَلرِّفْقُ لاَ يَعْجِزُ عَنْهُ شَيْءٌ وَ اَلتَّبْذِيرُ لاَ يَبْقَى مَعَهُ شَيْءٌ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ رَفِيقٌ يُحِبُّ اَلرِّفْقَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۶۱
از امام صادق (ع) فرمود: هر خاندانی که بهرهشان را از نرمش به آنها دادهاند، خدا به روزی آنها وسعت داده، و نرمش در اندازهگیری زندگانی از فراوانی مال بهتر است با نرمش در چیزی درماندگی نیست و با تبذیر و ولخرجی چیزی به جا نماند، به راستی خدا عز و جل نرمش کن است و نرمش کن را دوست دارد
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۸۲
امام صادق علیه السّلام فرمود: هر خانوادهئی که بهره خود را از نرمی گرفتند، خدا روزی ایشان را وسعت داد و نرمی در تقدیر معیشت (اقتصاد و میانه روی در خرج) از وسعت مال بهتر است، و با میانه روی درماندگی نباشد و با ولخرجی چیزی باقی نماند، همانا خدای عز و جل نرمی کند و نرمی را دوست دارد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۱۳
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن ابیعبداللَّه، از ابراهیم بن محمد ثقفی، از علی بن معلیّ، از اسماعیل بن یسار، از احمد بن زیاد بن ارقم (و بنا بر بعضیاز نسخ کافی، از ارقم کوفی)، از مردی، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «هر خاندانی که بهره خویش را از رفق عطا شدند، خدا در باب روزی بر ایشان وسعت داد. و رفق در اندازه کردن معیشت و اسباب زندگانی، بیزیاده و نقصان، از وسعت در مال و کثرت آن بهتر است. و رفق چیزی از آن درنماند، و اسراف کردن چیزی با آن باقی نماند. به درستی که خدای عز و جل صاحب رفق است، و رفق را دوست میدارد».