حدیث امام موسى کاظم (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الرِّفْق
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام موسى کاظم عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم رفعه عن صالح بن عقبه عن هشام بن احمر عن ابي الحسن ع قال :
قَالَ لِي وَ جَرَى بَيْنِي وَ بَيْنَ رَجُلٍ مِنَ اَلْقَوْمِ كَلاَمٌ فَقَالَ لِي اُرْفُقْ بِهِمْ فَإِنَّ كُفْرَ أَحَدِهِمْ فِي غَضَبِهِ وَ لاَ خَيْرَ فِيمَنْ كَانَ كُفْرُهُ فِي غَضَبِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۶۱
از هشام بن احمر، از أبی الحسن (ع) گوید: (در حالی که میان من و مردی از قوم سخنی رفته بود) به من فرمود:
با آنها نرمش کن زیرا هر کدامشان به محض اینکه خشم گیرند به کفر گرایند و خیری نباشد در کسی که کفر او در خشم او است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۸۳
هشام بن احمد گوید: مرا با مردی از آن قوم سخن در گرفته بود (با یکی از مخالفین نزاع میکردم) حضرت ابو الحسن علیه السلام بمن فرمود: با آنها نرمی کن، زیرا کفر ایشان در خشم آنهاست (چون خشمگین شوند سخن کفر آمیز گویند) و خیری نیست در کسی که کفرش در خشمش باشد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۱۵
علی بن ابراهیم روایت کرده است و آن را مرفوع ساخته، از صالح بن عقبه، از هشام بن احمر، از امام موسی کاظم علیه السلام که گفت: حضرت به من فرمود- در حالی که میان من و مردی از اهل سنّت سخنی جاری شده بود- که: «با ایشان نرمی کن؛ زیرا که کفر یکی از ایشان در خشم او است. و هیچ خوبی نیست در کسی که کفرش در خشمش باشد، که به محض خشم، شروع کند در کفر گفتن».