الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۴۱۴

ابن ابي عمير عن عبد الرحمن بن الحجاج عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۶۷ از امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) یک شب پنجشنبه‏ای در مسجد قبا افطار کرد و فرمود: نوشابه‏ای هست؟ اوس بن خولی انصاری قدحی شیر آمیخته با عسل برایش آورد و چون آن را به لب گرفت دورش کرد، سپس فرمود: دو نوشیدنی است که یکی از آنها بس است، نه آن را می‏نوشم و نه حرامش می‏کنم ولی برای خدا تواضع می‏نمایم، زیرا هر که برای خدا تواضع کند، خدایش بالا برد و هر که بزرگی ورزد، خدایش پست کند و هر که در زندگی میانه روی کند خدایش روزی دهد و هر که ولخرجی کند، خدایش دریغ دارد و هر که بسیار یاد مرگ کند خدایش دوست دارد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۸۵ امام صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله یک شب پنجشنبه برای افطار در مسجد قبا بود، و فرمود: آیا آشامیدنی هست؟ اوس بن خولی انصاری قدحی از شیر مسکه برگرفته با عسل‏ آمیخته خدمتش آورد، چون بدهان گذاشت و چشید، کنارش زد و فرمود: دو نوشابه‏ایست که با یکی از آنها از دیگری بی‏نیازی حاصل می‏شود، من این را نمی‏آشامم و تحریم هم نمیکنم، ولی برای خدا تواضع میکنم زیرا هر که برای خدا تواضع کند، خدایش بلند گرداند و هر که تکبر کند، خدایش پست کند، و هر که در زندگی اقتصاد ورزد، خدا روزیش بخشد، و هر که ولخرجی کند، خدا محرومش سازد، و هر که بسیار بیاد مرگ باشد خدا او را دوست دارد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۱۹ ابن‏ابی‏عمیر، از عبدالرحمان بن حجّاج، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله در شبانگاه روز پنجشنبه در مسجد قبا روزه گشود و فرمود: آیا هیچ آشامیدنی هست که بیاشامم؟ اوس بن خولی انصاری قدح بزرگی از دوغ که با عسل به هم آمیخته بود به نزد آن حضرت آورد. و چون قدح را بر دهان مبارک گذاشت، آن را دور ساخت. بعد از آن فرمود: و آشامیدنی که به یکی از آنها از دیگری که با آن است، اکتفا توان نمود، من آن را نمی‏آشامم، و آن را بر کسی حرام نمی‏گردانم، ولیکن از برای خدا تواضع می‏کنم؛ زیرا که هر که از برای خدا تواضع کند، خدا او را بلند گرداند، و هر که تکبّر نماید، خدا او را پست سازد، و هر که در معیشت خویش میانه‏روی پیش گیرد بی‏اسراف و تنگ‏گیری، خدا او را روزی دهد، و هر که اسراف کند، خدا او را محروم گرداند، و هر که مرگ را بسیار یاد کند، خدا او را دوست دارد».