حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الْحُبِّ فِي اللَّهِ وَ الْبُغْضِ فِي اللَّه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الحسن بن علي الوشا عن علي بن ابي حمزه عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع قال سمعته يقول :
إِنَّ اَلْمُتَحَابِّينَ فِي اَللَّهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ قَدْ أَضَاءَ نُورُ وُجُوهِهِمْ وَ نُورُ أَجْسَادِهِمْ وَ نُورُ مَنَابِرِهِمْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى يُعْرَفُوا بِهِ فَيُقَالُ هَؤُلاَءِ اَلْمُتَحَابُّونَ فِي اَللَّهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۷۷
از ابی بصیر از امام صادق (ع) گوید: شنیدمش میفرمود: آنها که در راه خدا با همدیگر دوستی کنند. روز قیامت بر فراز منبرهائی از نورند، نور چهرهشان و نور تنهاشان و نور منبرهاشان به هر چیزی تابد تا آنکه بدان شناخته شوند و گویند: اینانند که در راه خدا همدیگر را دوست داشتند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۹۰
امام صادق علیه السلام میفرمود: کسانی که برای خدا با یک دیگر دوستی میکنند، روز قیامت بر منبرهای نور میباشند، نور چهره و نور تن و نور منبرهایشان همه چیز را روشن کند، بدرجهای که بآن معرفی شوند، و گفته شود: اینان دوستی کنان برای خدایند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۲۷
حسین بن محمد، از معلیّ بن محمد، از حسن بن علی وشّاء، از علی بن ابیحمزه، از ابوبصیر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: شنیدم از آن حضرت که میفرمود: «کسانی که با یکدیگر دوستی میکنند در راه خدا، در روز قیامت بر منبرهای از نور باشند، و نور رویهای ایشان، و نور بدنهای ایشان، و نور منبرهای ایشان، هر چیزی را روشن ساخته، به مرتبهای که به آن نور، مشهور و معروف شوند و همه کس ایشان را بشناسند و بگویند که: این گروهند که در راه خدا با یکدیگر دوستی کردهاند».