الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۴۴۱

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن الحسن بن محبوب عن الهيثم بن واقد الحريري عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۸۵ از امام صادق (ع) فرمود: هر که نسبت به دنیا زاهد و بی‏رغبت باشد، خدا حکمت را در دلش بر جا دارد و زبانش را بدان گویا کند و او را به عیبهای دنیا بینا سازد و درد و درمان آن را به او بفهماند و از دنیا درستش بیرون برد و به بهشت دار السلامش در آورد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۹۳ امام صادق علیه السلام فرمود: کسی که بدنیا زاهد و بی‏رغبت باشد، خدا حکمت را در قلبش بر جا دارد و زبانش را بآن گویا سازد، و او را به عیبهای دنیا و درد و دوایش بینا گرداند، و او را از دنیا سالم بیرون کند و ببهشت دار السلام در آورد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۳۳ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از حسن بن محبوب، از هیثم بن واقد حریری، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هر که در دنیا رغبت نداشته باشد، خدا حکمت را در دل او ثابت گرداند، و زبانش را به آن گویا نماید، و او را به عیب‏های دنیا و درد و دوای آن بینا سازد، و او را سالم از دنیا بیرون برد به سوی دارالسّلام». «۱» __________________________________________________ (۱). یعنی خانه‏ای که هیچ آفت در آن نیست، یا خانه‏ای که تحیّت آن سلام است، چه تحیّت خدا و تحیّت فرشتگان بر اهل آن، یا تحیّت بهشتیان به یکدیگر سلام است، یا مراد خانه خدا است، و مقصود از همه بهشت است، و اضافه آن به سوی خدا به جهت تعظیم آن است، چنان که در دنیا خانه کعبه معظّم و سایر مساجد را بیت اللَّه می‏گویند. (مترجم)