الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۵۰۹

حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الْإِنْصَافِ وَ الْعَدْل‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله

سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن اسماعيل بن مهران عن عثمان بن جبله عن ابي جعفر ع قال قال رسول الله ص :

ثَلاَثُ خِصَالٍ مَنْ كُنَّ فِيهِ أَوْ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ كَانَ فِي ظِلِّ عَرْشِ اَللَّهِ يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلُّهُ‏ رَجُلٌ أَعْطَى اَلنَّاسَ مِنْ نَفْسِهِ مَا هُوَ سَائِلُهُمْ وَ رَجُلٌ لَمْ يُقَدِّمْ رِجْلاً وَ لَمْ يُؤَخِّرْ رِجْلاً حَتَّى يَعْلَمَ أَنَّ ذَلِكَ لِلَّهِ رِضًا وَ رَجُلٌ لَمْ يَعِبْ أَخَاهُ‏ اَلْمُسْلِمَ‏ بِعَيْبٍ حَتَّى يَنْفِيَ‏ ذَلِكَ اَلْعَيْبَ عَنْ نَفْسِهِ فَإِنَّهُ لاَ يَنْفِي مِنْهَا عَيْباً إِلاَّ بَدَا لَهُ عَيْبٌ‏ وَ كَفَى بِالْمَرْءِ شُغُلاً بِنَفْسِهِ عَنِ اَلنَّاسِ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۴۳۷ از امام باقر (ع) که رسول خدا (ص) فرمود: جز خصلت است که در هر که باشد یا هر که یکی را داشته باشد، در سایه عرش خدا است روزی که جز سایه او سایه‏ای نیست، مردی که به مردم دهد از طرف خود آنچه را از آنان خواهش دارد و مردی که گامی پیش و پس ننهد تا بداند که خدا بدان راضی است و مردی که برادر مسلمانش را به عیبی وصف نکند تا بداند که آن عیب در خودش نیست، زیرا هیچ عیبی از خود دور نکند جز آنکه عیبی دیگر در خویش یابد و بس است که مرد به خود سرگرم باشد و پیرامون دیگران نگردد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۱۷ رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: سه خصلت است که هر که هر سه یا یکی از آنها را داشته باشد، در سایه عرش خدا باشد روزی که جز سایه او سایه‏ئی نباشد: ۱- مردیکه بمردم دهد آنچه خودش از آنها میطلبد. ۲- مردیکه گامی پیش و گامی پس نگذارد، تا آنکه بداند خدا بآن راضی است. ۳- مردی که از برادر مسلمانش عیبی نگیرد جز آنکه آن عیب را از خود بزداید، زیرا عیبی از خود نزداید، جز آنکه عیب دیگری برایش هویدا گردد، و انسان را همین بس که بخود بپردازد نه بدیگران. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۷۷ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از اسماعیل بن مهران، از عثمان بن جبله، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: سه خصلت است که هر که آن خصلت‏ها یا یکی از آنها در او باشد، در سایه عرش خدا خواهد بود، در روزی که هیچ سایه‏ای نباشد، مگر سایه آن: یکی مردی که به مردم عطا کند از خویش، آن‏چه را که او از ایشان می‏خواهد؛ دویم مردی که یک پا را پیش نگذارد و یک پا را به عقب نگذارد، تا آنکه بداند که آن کار باعث خشنودی خدا است؛ و سیم مردی که برادر مسلمان خود را به چیز ناپسندیده‏ای عیب نکند، تا آنکه آن عیب را از خود برطرف کند؛ زیرا که از نفس خویش عیب را برطرف نکند، مگر آنکه عیبی دیگر از برایش ظاهر شود، و مرد را همین شغل بس است که متوجّه خود باشد، تا به مردم کار نداشته باشد».

راویان