حدیث حضرت محمد (ص) درباره مواسات در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الْإِنْصَافِ وَ الْعَدْل
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
عنه عن عبد الرحمن بن حماد الكوفي عن عبد الله بن ابراهيم الغفاري عن جعفر بن ابراهيم الجعفري عن ابي عبد الله ع قال قال رسول الله ص :
مَنْ وَاسَى اَلْفَقِيرَ مِنْ مَالِهِ وَ أَنْصَفَ اَلنَّاسَ مِنْ نَفْسِهِ فَذَلِكَ اَلْمُؤْمِنُ حَقّاً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۴۳۷
از امام صادق (ع) که رسول خدا (ص) فرمود: هر که از مال خود با فقیر مواسات کند و از طرف خود به مردم حق بدهد او به حق، مؤمن باشد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۱۸
رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: کسی که در مالش با فقیر مواسات کند و بمردم از خود انصاف دهد، او مؤمن حقیقی است.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۷۷
از او، از عبدالرحمان بن حمّاد کوفی، از عبداللَّه بن ابراهیم غفاری، از جعفر بنابراهیم جعفری، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که:
هر که با فقیر و درویش از مال خود مواسات کند، و او را با خود برابر سازد، و مردم را از نفس خویش انصاف دهد، چنین کسی مؤمن است از روی حق و راستی».