حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ صِلَةِ الرَّحِم
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن جميل بن دراج قال :
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ وَ اِتَّقُوا اَللََّهَ اَلَّذِي تَسََائَلُونَ بِهِ وَ اَلْأَرْحََامَ إِنَّ اَللََّهَ كََانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً قَالَ فَقَالَ هِيَ أَرْحَامُ اَلنَّاسِ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَمَرَ بِصِلَتِهَا وَ عَظَّمَهَا أَ لاَ تَرَى أَنَّهُ جَعَلَهَا مِنْهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۴۴۵
از جمیل بن دراج، گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از قول خدا عز و جل (۲ سوره نساء): «و بپرهیز از خدائی که باز خواست شما به واسطه او است و هم به واسطه ارحام، زیرا خدا بر شما دیده بان است» گوید: در پاسخ فرمود: مقصود ارحام: عموم مردم است، زیرا خدا عز و جل دستور داده است به صله آن و احترام آن، آیا نبینی که آن را با خود مقرون کرده است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۲۰
جمیل بن دراج گوید: از امام صادق علیه السّلام این قول خدای- جل ذکره- را پرسیدم: «بترسید از خدائی که بنام وی از همدیگر تقاضا میکنید و از بریدن خویشاوندیها پروا کنید که خدا مراقب شماست، ۲ سوره ۴» فرمود: آن أرحام مردم است که خدای عز و جل بصله آن امر فرموده و بزرگش داشته مگر نبینی که آن را در ردیف خود قرار داده است.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۸۳
علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابنابیعمیر، از جمیل بن درّاج روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام را سؤال کردم از قول خدای- و جلّ ذکره-: «وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِی تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلَیْکُمْ رَقِیباً» «۳»؛ یعنی: «و بپرهیزید از خدایی که شما به واسطه او با خویشان از یکدیگر سؤال میکنید.- چه دأب عرب این بود که در وقت طلب حاجت از یکدیگر، متمسّک میشدند به نام خدا و ذکر خویشان، و میگفتند که: به حق خدا و حق خویشان، چنین و چنان کن- به درستی که خدا بر شما مطّلع و نگهبان بوده و خواهد بود». و بعضی گفتهاند که معنی آیه این است که: «بترسید از نافرمانی خدا، و بپرهیزید از بریدن خویشان؛ بلکه خدا را اطاعت کنید و صله رحم را رعایت نمایید». و مؤیّد این معنی است آنچه جمیل روایت کرده و گفته است که: حضرت فرمود که: «مراد از این ارحام، ارحام مردمان است. به درستی که خدای عز و جل به صله و پیوند آنها امر فرموده، و آنها را تعظیم نموده و به بزرگی یاد کرده. آیا نمیبینی که آن جناب آنها را از خود قرار داده؟» «۴»
__________________________________________________
(۳). نساء، ۱.
(۴). و ظاهر این است که مراد از این عبارت، آن باشد که در حدیث قدسی وارد شده است که خدای- تعالی- میفرماید که: من رحمانم و رحم را آفریدم، و اسم آن را از اسم خود گرفتم، تا آخر آنچه فرموده است. (مترجم)