الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۵۲۲

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن علي بن النعمان عن اسحاق بن عمار قال قال بلغني عن ابي عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۴۴۵ فرمود: مردی نزد پیغمبر (ص) آمد و گفت: یا رسول اللَّه، خاندان من نخواهند جز جهش بر من و ناسپاسی و دشنامم را، من آنها را ترک کنم و از آنها چشم‏پوشی کنم؟ فرمود: در این صورت خدا همه شماها را ترک گوید، عرض کرد: پس چه کنم؟ فرمود: با هر که از تو برید پیوست باش و به هر که از تو دریغ کرد عطا کن و از هر که به تو ستم کرد درگذر، چون چنین کردی از جانب خدا برای تو بر سزای آنان پشتیبانی باشد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۲۱ مردی خدمت پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله آمد و عرضکرد: یا رسول اللَّه! فامیل من تصمیم گرفته‏اند بر من حمله کنند و از من ببرند و دشنامم دهند. آیا من حق دارم آیا را ترک گویم؟ فرمود: در آن صورت خدا همه شما را ترک میکند، عرضکرد: پس چه کنم؟ فرمود، بپیوند با هر که از تو ببرد و عطا کن بهر که محرومت کند و در گذر از هر که بتو ستم نماید، زیرا چون چنین کنی، خدا ترا بر آنها یاری دهد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۸۳ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از علی بن نعمان، از اسحاق بن عمّار روایت کرده است که علی گفت: اسحاق گفت که: از امام جعفر صادق علیه السلام حدیث به من رسیده که مردی به خدمت پیغمبر صلی الله علیه و آله آمد و عرض کرد که: یا رسول اللَّه! خاندان من از هر چیزی سر باز زده‏اند، مگر از غالب شدن بر من از روی ستم، و آنکه از من جدایی کنند و مرا دشنام دهند؛ پس آیا ایشان را وا گذارم؟ حضرت فرمود که: «در آن هنگام، خدا همه شما را وا گذارد». عرض کرد: پس چه کنم؟ فرمود که: «پیوند می‏کنی با آنکه از تو بریده، و عطا می‏کنی به هر که تو را محروم و بی‏بهره گردانیده، و عفو می‏کنی از هر که بر تو ستم نموده؛ زیرا که تو چون چنین کنی، تو را از جانب خدا بر ایشان پشتی باشد که تو را یاری دهد بر ایشان».