→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۵۷۴

حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الْبِرِّ بِالْوَالِدَيْن‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الحسن بن علي عن عبد الله بن سنان عن محمد بن مسلم عن ابي جعفر ع قال :

إِنَّ اَلْعَبْدَ لَيَكُونُ بَارّاً بِوَالِدَيْهِ فِي حَيَاتِهِمَا ثُمَّ يَمُوتَانِ فَلاَ يَقْضِي عَنْهُمَا دُيُونَهُمَا وَ لاَ يَسْتَغْفِرُ لَهُمَا فَيَكْتُبُهُ اَللَّهُ عَاقّاً وَ إِنَّهُ لَيَكُونُ عَاقّاً لَهُمَا فِي حَيَاتِهِمَا غَيْرَ بَارٍّ بِهِمَا فَإِذَا مَاتَا قَضَى دَيْنَهُمَا وَ اِسْتَغْفَرَ لَهُمَا فَيَكْتُبُهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بَارّاً

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۴۸۱ از محمد بن مسلم، از امام باقر (ع) فرمود: به راستی بنده‏ای نسبت به پدر و مادرش تا زنده‏اند خوش رفتار و حقّ‏شناس است، سپس بمیرند و او بدهکاری آنها را نپردازد و برای آنها آمرزش نخواهد و خدا او را عاق ناشناس بنویسد. و به راستی هم آن بنده باشد که در زمان زنده بودن پدر و مادر خود نسبت به آنها حق‏شناس و خوش‏رفتار نیست و چون بمیرند بدهی آنها را بپردازد و برای آنها آمرزش خواهد و خدا عز و جل او را خوش‏رفتار و حق‏شناس به پدر و مادر خود نویسد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۳۸ امام باقر علیه السلام فرمود: همانا بنده‏ئی نسبت بپدر و مادر خویش در زمان حیاتشان نیکوکار است، سپس آنها میمیرند و او بدهی آنها را نمیپردازد و برای آنها آمرزش نمیخواهد، لذا خدا او را عاق و نافرمان مینویسد، و بنده دیگر در زمان حیات پدر و مادر خود عاق آنها است و نسبت بآنها نیکی نمیکند، ولی چون مردند بدهی آنها را میپردازد و برای آنها آمرزش میخواهد و خدای عز و جل او را نیکوکار می‏نویسد، محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۱۵ حسین بن محمد، از معلیّ بن محمد، از حسن بن علی، از عبداللَّه بن سنان، از محمد بن مسلم، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «به درستی که بنده‏ای هست که با پدر و مادر خود نیکوکار می‏باشد در زمان حیات ایشان. بعد از آن می‏میرند، پس قرض‏های ایشان را ادا نمی‏کند و از برای ایشان طلب مغفرت نمی‏نماید؛ پس خدای عز و جل او را عاق و نافرمان می‏نویسد. و به درستی که بنده‏ای هست که در زمان حیاتِ پدر و مادر، عاق و نافرمان ایشان می‏باشد، و با ایشان نیکی نمی‏کند، و چون می‏میرند، قرض ایشان را ادا می‏کند، و از برای ایشان طلب مغفرت می‏نماید؛ پس خدای عز و جل او را نیکوکار می‏نویسد».

راویان