حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ زِيَارَةِ الْإِخْوَان
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
الحسين بن محمد عن احمد بن محمد عن احمد بن اسحاق عن بكر بن محمد عن ابي عبد الله ع قال :
مَا زَارَ مُسْلِمٌ أَخَاهُ اَلْمُسْلِمَ فِي اَللَّهِ وَ لِلَّهِ إِلاَّ نَادَاهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَيُّهَا اَلزَّائِرُ طِبْتَ وَ طَابَتْ لَكَ اَلْجَنَّةُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۲۷
از امام صادق (ع) فرمود: مسلمان برادر مسلمانش را در راه رضای خدا و برای خدا دیدن نکند جز آنکه خدا عز و جل او را فریاد زند: أیا زائر خوش باشی و خوش باش بهشت برایت.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۵۷
امام صادق علیه السّلام فرمود: هیچ مسلمانی از برادر مسلمانش در راه خدا و برای خدا دیدن نکند جز آنکه خدای عز و جل فریادش زند: ای زائر خوش باش و بهشت برایت خوش باشد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۴۹
حسین بن محمد، از احمد بن اسحاق، از بکر بن محمد، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هیچ مسلمانی برادر مسلمان خود را زیارت نکرده است در راه خدا و از برای خدا، مگر آنکه خدای عز و جل او را ندا فرمود که: ای زیارتکننده! پاک و پاکیزه شدی، و بهشت از برای تو خوش باشد».