الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۶۵۵

عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن جعفر بن محمد الاشعري عن ابن القداح عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۴۳ امام صادق (ع) فرمود که: پیغمبر (ص) حذیفه را ملاقات کرد و دست به سوی او دراز کرد و حذیفه دست خود را باز گرفت، پیغمبر (ص) فرمود: ای حذیفه، دست به سویت باز آورم و تو دست خود را از من باز گرفتی، حذیفه عرض کرد: یا رسول اللَّه، شوق فراوان به دست شما فراهم است ولی من جنب بودم و نخواستم در جنابت دستم به دست شما بساید، پیغمبر (ص) فرمود: آیا نمی‏دانی که چون دو مسلمان به هم‏ برخورند و به هم دست بدهند، گناهانشان بریزد چنانچه برگ از درخت بریزد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۶۴ امام صادق علیه السّلام فرمود: پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله بحذیفه برخورد و دستش را برای مصافحه دراز کرد، حذیفه دست خود را باز گرفت، پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله فرمود: ای حذیف من دست بسوی تو دراز کردم و تو دست خود را از من باز گرفتی؟ حذیفه عرضکرد: یا رسول اللَّه! بدست شما شوق و رغبت است ولی من جنب بودم و دوست نداشتم دستم با جنابت بدست شما رسد، پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله فرمود: مگر نمیدانی که چون دو مسلمان بهم برخورند و مصافحه کنند گناهانشان مانند برگ درخت بریزد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۶۳ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از سهل بن زیاد، از جعفر بن محمد اشعری، از ابن‏قداح، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «پیغمبر صلی الله علیه و آله حذیفه را ملاقات کرد؛ پس پیغمبر صلی الله علیه و آله دست خویش را کشید و پیش آورد، و حذیفه دست خود را نگاه داشت و پیش نیاورد؛ پس پیغمبر صلی الله علیه و آله فرمود: ای حذیفه! من دست خویش را به سوی تو گشودم و دراز نمودم، و تو دست خود را از من باز داشتی. حذیفه عرض کرد که: یا رسول اللَّه! هر کسی به دست تو رغبت دارد و خواهان مصافحه با تو می‏باشد، ولیکن من جنب بودم، و لهذا دوست نداشتم که دستم به دست مبارکت برسد و حال آنکه من جنب باشم. پیغمبر صلی الله علیه و آله فرمود: آیا نمی‏دانی که چون دو مسلمان به هم رسند و با یکدیگر مصافحه کنند، گناهان ایشان فرو می‏ریزد، چنان که برگ درخت فرو ریزد».