الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۶۵۶

الحسين بن محمد عن احمد بن اسحاق عن بكر بن محمد عن اسحاق بن عمار قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۴۵ امام صادق (ع) فرمود که: به راستی کسی قدر خدا عز و جل را نداند و همچنین قدر پیغمبر او را، و هم چنان قدر و اندازه مؤمن هم دانسته نیست، راستی که او به برادر مؤمن خود برخورد و با او دست بدهد و خدا به آنها نظری کند و گناهان آنها از چهره‏شان فرو ریزد تا از هم جدا شوند چنانچه باد تند برگ را از درخت بریزد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۶۴ امام صادق علیه السّلام فرمود: کسی قدر خدای عز و جل را نداند و نیز قدر پیغمبرش را نداند و قدر مؤمن را هم نداند، مؤمن برادرش را ملاقات کند و با او مصافحه نماید، سپس خدا بآنها نظر کند و گناهان از رخسارشان بریزد تا از یک دیگر جدا شوند، چنان که تند باد برگ را از درخت فرو ریزد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۶۳ حسین بن محمد بن، از احمد بن اسحاق، از بکر بن محمد، از اسحاق بن عمّار روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: «به درستی که هیچ‏کس قدر و اندازه‏خدای عز و جل را نمی‏شناسد، و همچنین کسی قدر پیغمبر او را نمی‏شناسد و مرتبه آن حضرت را نمی‏داند، و همچنین کسی قدر مؤمن را نمی‏شناسد؛ زیرا که مؤمن برادرش را ملاقات می‏کند و با یکدیگر مصافحه می‏کنند، پس خدای- تعالی- به سوی ایشان نظر می‏کند، و گناهان از روی‏های ایشان فرو می‏ریزد تا از هم جدا شوند، چنان که باد سخت برگ را از درخت فرو می‏ریزد».