حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ التَّقْبِيل
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن الحجال عن يونس بن يعقوب قال :
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع نَاوِلْنِي يَدَكَ أُقَبِّلْهَا فَأَعْطَانِيهَا فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ رَأْسَكَ فَفَعَلَ فَقَبَّلْتُهُ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ رِجْلاَكَ فَقَالَ أَقْسَمْتُ أَقْسَمْتُ أَقْسَمْتُ ثَلاَثاً وَ بَقِيَ شَيْءٌ وَ بَقِيَ شَيْءٌ وَ بَقِيَ شَيْءٌ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۵۱
از یونس بن یعقوب گوید: به امام صادق (ع) گفتم: دستت را بده ببوسم و به من داد، گفتم: قربانت سرت را و چنان کرد و من آن را بوسیدم. گفتم: قربانت، پایت را، پس فرمود: سوگند خوردم، سوگند خوردم، سوگند خوردم (تو را قسم میدهم که بگذری خ ل) (من قسمت کردم و بوسه پا را به خلفاء جور گذاشتم خ ل) تو قسم خوردی که پا را هم ببوسی؟ خ ل) (تو قسم خوردی پا را هم ببوسی و آن باقیمانده؟ پس ببوس خ ل) تا سه بار، چیزی مانده، چیزی مانده، چیزی مانده.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۶۷
یونس بن یعقوب گوید: بامام صادق علیه السلام عرضکردم: دستت را بمن ده تا ببوسم، حضرت دستش را بمن داد، سپس عرضکردم: قربانت، سرت را، حضرت پیش آورد و من بوسیدم، سپس عرض کردم قربانت پاهایت را، حضرت سه بار، فرمود: سوگند دهم ترا (که از بوسیدن پا بگذری) آیا چیزی مانده، آیا چیزی مانده، آیا چیزی مانده؟ (یعنی بعد از بوسیدن دست و سر عضو دیگری شایسته بوسیدن نیست).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۶۹
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از حجّال، از یونس بن یعقوب روایت کرده است که گفت: به خدمت امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم که: دست خود را به من ده تا آن را بوسه دهم؛ پس آن را به من عطا فرمود. عرض کردم که: فدای تو گردم! سر خویش را نزدیک آور؛ پس حضرت چنان کرد و من بوسه بر سر مبارکش دادم. و عرض کردم که: فدای تو گردم! پاهای مبارکت را بده تا ببوسم. سه مرتبه فرمود که: «قسم یاد کردهای؟» و سه مرتبه فرمود که: «چیزی باقی مانده است». «۱»
__________________________________________________
(۱). و مراد حضرت، چنان که بعضی گفتهاند، آن است که سوگند یاد کردهای که این سه چیز را بوسه دهی، و دو چیز از آنها را بوسه دادی و یک چیز مانده و آن پاها است؛ پس آنها را بوسه ده تا قَسَمت راست شود. و بعضی گفتهاند که: شاید اقسام از قسم- به کسر قاف- باشد، و آن به معنی حظّ و نصیب است. و معنی این است که: حظّ و نصیب خود را فرا گرفتی، و باید که یک چیز باقی باشد که بوسه دادن بر آن روا نیست. و من میگویم که: اظهر به حسب لفظ و معنی آن است که کلام بر وجه اخبار نباشد؛ بلکه به طریق استفهام و انکار باشد. و معنی این باشد که: آیا سوگند یاد کردهای که این اعضا را بوسه دهی؟ که در بوسه دادن یک عضو باقی مانده که عبارت است از پا، نیز دست برنمیداری؟!.
و این معنی، به حسب معنی، قریب است به معنی دوم، ولیکن به حسب لفظ، تفاوت دارند و خلاف ظاهری که در معنی دویم است به حسب لفظ بنابر وجهی، در این نیست و بنابر وجهی دیگر، تفاوتی ندارند. و امّا معنی اوّل بسیار سست است. (مترجم)