الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۶۶۴

محمد بن يحيي عن العمركي بن علي عن علي بن جعفر عن ابي الحسن ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۵۱ از علی بن جعفر از أبی الحسن (ع) فرمود: هر که خویشی را برای رحم ببوسد چیزی بر او نیست؛ بوسه برادر بر گونه است و بوسه امام میان دو چشمِ او است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۶۷ حضرت ابو الحسن علیه السلام فرمود: هر که بخاطر خویشاوندی فامیلش را ببوسد باکی بر او نیست (زیرا نظر شهوت و غرض باطلی در میان نیست) و بوسیدن برادر (نسبی یا ایمانی) بر گونه او و بوسیدن امام بر میان دو چشم او است (یعنی شایسته است که گونه برادر و میان دو چشم امام را بوسید). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۶۹ محمد بن یحیی، از عمرکَی بن علی، از علی بن جعفر، از امام موسی‏کاظم علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هر که به جهت خویشی و رحم، زنی «۲» را که خداوندِ خویشی باشد، بوسه دهد، بر او چیزی نیست و گناهی ندارد. و بوسه برادر در رخ او است، و بوسه امام در میان دو چشم مبارکش». __________________________________________________ (۲). در متن حدیث «ذا قرابة» است که به معنای خویشاوند مذکر است.