الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۷۰

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن اسماعيل عن محمد بن فضيل عن ابي الصباح الكناني عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۱۱ از امام باقر (ع) که فرمود به امیر المؤمنین (ع) گفته شد: هر که گواهی دهد به یگانگی خدا و رسالت محمد (ص) مؤمن است؟ فرمود: پس واجبات خدا کجا است؟ (ابی الصباح کنانی راوی خبر) گوید: و شنیدم که می‏فرمود: علی می‏فرمود: اگر ایمان همان کلامی بود در باره آن روزه و نماز و حلال و حرامی نازل نمی‏شد، من به امام باقر (ع) گفتم به راستی نزد ما جمعی هستند که می‏گویند همین قدر کسی به یگانگی خدا و رسالت محمد (ص) گواهی داد، مؤمن است. فرمود: چرا به گنه‏کار حدّ زنند و دستش را ببرند و آفریده‏ای نیست که نزد خدا از مؤمن گرامی‏تر باشند زیرا فرشته‏ها خدمتکار مؤمنان باشند، مؤمنان در پناه خدایند و بهشت از آن مؤمنان است و حور العین از آن مؤمنان است، سپس فرمود: پس چرا کسی که منکر واجبات الهیه است کافر است؟. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۵۵ امام باقر علیه السّلام فرمود: بامیر المؤمنین علیه السّلام عرض شد: کسی که به‏ لا اله الا اللَّه و محمد رسول اللَّه‏ شهادت دهد مؤمن است؟ فرمود: پس واجبات خدا کجا میرود؟. و علی علیه السّلام میفرمود: اگر ایمان کلام میبود (یعنی تنها گفتن شهادتین میبود) روزه و نماز و حلال و حرامی در آن نازل نمیشد. راوی گوید: بامام باقر علیه السّلام عرضکردم: نزد ما گروهی هستند که میگویند: هر گاه کسی به لا اله الا اللَّه و محمد رسول اللَّه شهادت دهد مؤمن است، فرمود: پس چرا برای اجراء حدود تازیانه میخورند (چنانچه اگر یکی از آنها زنا کند یا مشروب خورد) و چرا دستشان بریده می‏شود (وقتی که دزدی کنند) و خدای عز و جل مخلوقی گرامیتر از مؤمن نیافریده، زیرا فرشتگان خدمتگزار مؤمنین‏اند و مؤمنین در جوار رحمت خدایند و بهشت برای مؤمنین است و حور العین برای مؤمنین است، سپس فرمود: پس چرا کسی که واجبات را انکار کند کافر است؟ محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۰۷ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از محمد بن اسماعیل، از محمد بن فضیل، از ابوالصّبّاح کنانی، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «به امیرالمؤمنین علیه السلام عرض شد: آیا کسی که گواهی دهد به آنکه خدایی نیست، مگر خدا، و آنکه محمد رسول خدا صلی الله علیه و آله است، مؤمن باشد؟ فرمود: پس واجباتی که خدا قرارداد فرموده در کجا است؟!» و ابوالصّبّاح می‏گوید: و نیز از آن حضرت شنیدم که می‏فرمود: «علی علیه السلام مکرّر می‏فرمود: اگر ایمان، سخن- یعنی شهادتین- می‏بود، روزه و نماز و حلال و حرام در آن فرود نمی‏آید». و نیز می‏گوید: به خدمت امام محمد باقر علیه السلام عرض کردم: در نزد ما گروهی هستند که می‏گویند: چون کسی شهادت دهد که خدایی نیست، مگر خدا، و آنکه محمد رسول خدا صلی الله علیه و آله است، مؤمن است. فرمود: «پس چرا حدود بر ایشان جاری می‏شود و ایشان را حدّ می‏زنند؟ و چرا دست‏های ایشان بریده می‏شود؟ و خدای عز و جل خلقی را نیافریده که بر او از مؤمن گرامی‏تر باشد؛ زیرا که فرشتگان خدمتکاران مؤمنان‏اند. و به درستی که همسایگی خدا از برای مؤمنان، و بهشت از برای مؤمنان، و حورالعین از برای مؤمنان است». بعد از آن فرمود: «چیست باک آنکه واجبات را انکار می‏کند، و حالش چون است که کافر می‏باشد»؛ یعنی اگر ایمان محض شهادتین باشد، نباید که منکِر واجباتْ کافر باشد، و حال آنکه او را کافر می‏دانند.