حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ إِطْعَامِ الْمُؤْمِن
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن ابي يحيي الواسطي عن بعض اصحابنا عن ابي عبد الله ع قال :
مَنْ أَشْبَعَ مُؤْمِناً وَجَبَتْ لَهُ اَلْجَنَّةُ وَ مَنْ أَشْبَعَ كَافِراً كَانَ حَقّاً عَلَى اَللَّهِ أَنْ يَمْلَأَ جَوْفَهُ مِنَ اَلزَّقُّومِ مُؤْمِناً كَانَ أَوْ كَافِراً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۹۵
از امام صادق (ع) فرمود: هر که مؤمنی را سیر کند، بهشت برای او واجب است و هر که کافری را سیر کند بر خدا سزا است که دلش را از زقوم پر کند، خواه مؤمن باشد و خواه کافر.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۸۷
امام صادق علیه السّلام فرمود: هر که مؤمنی را سیر کند، بهشت برایش واجب شود و هر که کافری را سیر کند، بر خدا سزاوار است که درونش را از زقوم پر کند چه مؤمن باشد و چه کافر.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۰۵
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از ابویحیی واسطی، از بعضی از اصحاب ما، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هر که مؤمنی را سیر گرداند، بهشت از برای او واجب شود. و هر که کافری را سیر گرداند، بر خدا واجب باشد که اندران او را از زقّوم «۲» پر کند؛ خواه مؤمن باشد و خواه کافر».
__________________________________________________
(۲). و زقّوم- به فتح زای هوّز و ضمّ قاف مشدّد-، نام درختی است در دوزخ که میوهاش همچو سرهای شیاطین باشد و بار آن تلخ است. و در مؤیّدالفضلاء مسطور است که درختی است در بادیه که سقمونیا صمغ و جدوی آن است. (مترجم)