حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ إِطْعَامِ الْمُؤْمِن
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عنه عن احمد بن محمد عن عثمان بن عيسي عن بعض اصحابنا عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع قال :
لَأَنْ أُطْعِمَ رَجُلاً مِنَ اَلْمُسْلِمِينَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أُطْعِمَ أُفُقاً مِنَ اَلنَّاسِ قُلْتُ وَ مَا اَلْأُفُقُ قَالَ مِائَةُ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۹۷
امام صادق (ع) فرمود: اگر من یک مسلمانی را اطعام کنم، نزد من دوستتر است از اینکه همه مردم یک افقی را اطعام دهم (راوی) گوید: گفتم: یک افق چیست؟ فرمود: یک صد هزار یا بیشتر.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۸۷
ابو بصیر گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: یک مسلمان را خوراک دهم، از خوراک دادن افقی از مردم نزد من بهتر است، عرضکردم: افق چقدر است؟ فرمود صد هزار کس یا بیشتر.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۰۵
از او، از احمد بن محمد، از عثمان بن عیسی، از بعضی از اصحاب ما، از ابوبصیر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «هر آینه اگر مردی از مسلمانان را طعام دهم، دوستتر است در نزد من از آنکه افقی از مردمان را طعام دهم». عرض کردم که:
افق چیست؟ فرمود: «صد هزار کس یا زیادتر باشد». «۳»
__________________________________________________
(۳). و افُقْ- به ضمّ همزه و سکون فاء و به ضمّ آن-، به معنی کنار جهان است یا آنچه هویدا باشد از کنارهای آسمان یا محلّ وزیدن باد صبا و شمال و دبور و جنوب. و آنچه حضرت علیه السلام در تفسیر آن فرموده است، در هیچ کتابی از کتب لغت مذکور نیست؛ پس آنچه در این حدیث است یا بنابر حذف مضاف است؛ یعنی اهل افق، یا آنکه این معنی از جمله آنها است که اهل لغت اطّلاع بر آن به هم نرسانیدهاند. و زمخشری در فائق خویش گفته است که: حکایت میشود که یزیدی به کسائی گفت که: از جانب تو چیزی چند از لغت بر ما وارد میشود که ما آنها را نمیشناسیم؛ پس کسائی گفت که: تو با این چه نسبت داری. با مردم از این علم نیست، مگر زیادتی آب دهان من؛ پس یزیدی از روی خواری خاموش شد. و مؤیّد وجه اوّل است آنچه در حدیث بعد از این میآید که حضرت آن را به ده هزار کس تفسیر فرموده؛ چه اهل آفاق مختلفاند در کمی و بسیاری. (مترجم)